MENUMENU

Lunchgedicht ‘Zijn stoel is leeg’

Zijn stoel is leeg! Met dit veelzeggende beeld beschrijft Paul de leegte na het overlijden van zijn vader.

Zijn stoel is leeg.

Zijn stoel is leeg, de klok staat stil.
Het zachtjes zingen van de koelkast
klinkt oorverdovend onheilspellend.

Zijn stoel is leeg.

En ik wil nooit meer hem zien zitten als toen die laatste keer,
maar toen was hij er al niet meer.

Zijn stoel is leeg.

Er zaten na hem andere mensen: een zus, een neef, een oom.
En elke keer schrok ik toch.

Zijn stoel is leeg.

En staat verlaten in dat godvergeten huis,
nog niet ontdaan van het verleden.
En ook al ben ik er geboren, is het nooit meer echt mijn thuis.

Zijn stoel is leeg.

Aan wie moest jij denken jij bij het lezen van dit gedicht? Steek online een kaarsje aan voor jezelf en andere nabestaanden.

Een reactie op “Lunchgedicht ‘Zijn stoel is leeg’
  1. Loes Hogeweg schreef:

    mooi Paul. Ik zie hem zitten. Ik word er stil van. Ik zie ook mijn vader zitten, Eens Heel lang geleden…

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
3 augustus 2015

[views]
Kaarsjes:
  •  

    T

    Dat T. weer volwaardigmlid mag zijn v. D.B. Hulp en Licht, Leiding voor T. Bescherming van een groot schild van Licht om T heen. Dat T niet te gronde gaat aan de eigen fouten.
  •  

    Harold

    Ik bid God dat Harold rust en vrede in zijn hoofd mag krijgen
  •  

    Bobbie Athena

    Ik hoop dat jouw leven heel mooi en heel lang en heel gelukkig en heel goed mag zijn
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars