MENUMENU

Van de troost zonder schoonheid

"Hij miste iedere schoonheid, zijn aanblik kon ons niet bekoren (Jesaja 53 vers 2b). In de nieuwe bijbelvertaling kwam ik deze regels tegen over de lijdende knecht. Jesaja beschrijft uitgebreid de gestalte van de dienaar die om onze zonden werd doorboord, om onze wandaden gebroken. In het Nieuwe Testament wordt deze omschrijving op Jezus betrokken.

Juist deze zin over het ontbreken van schoonheid raakt me. Het lijden van mensen en in het bijzonder deze knecht heeft veel gedaanten, maar geen mooie. Er is niets moois te ontdekken aan een mens die lijdt.

Op de voorkant van mijn ochtendkrant lees ik het verhaal van iemand die lijdt. Slachtoffer van seksueel misbruik door een dienaar van de Heer. Zijn lijden raakt me diep. Er is geen enkele schoonheid te ontdekken in dit lijden. Het laat slachtoffers achter met een ingewikkelde en verwarrende mix van schaamte en schuldgevoel en laat het mensen eindeloos worstelen met hun seksualiteit die juist mooi en puur bedoeld is. De geschondenheid breekt het leven op.

Toen ik twaalf was, werd ik voor het eerst geconfronteerd met een volwassen man die aan me wilde zitten. Hij dwong me in een hoek van een verlaten gebouw. Hij wilde mijn borsten zien – die ik helemaal niet had – en probeerde mijn t-shirt omhoog te trekken. Hoe ik weg ben gekomen weet ik niet. Vanaf die dag was mijn wereld anders.

Dat in het lijden van Jezus de schoonheid ontbreekt, troost mij. Geen versiering om de open wonden… Wat mij betreft ook geen versiering om de geheelde wonden. Dat zorgt voor verwarring bij slachtoffers en raakt ook anderen pijnlijk.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Janneke Nijboer

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars