MENUMENU

Van de troost zonder schoonheid

"Hij miste iedere schoonheid, zijn aanblik kon ons niet bekoren (Jesaja 53 vers 2b). In de nieuwe bijbelvertaling kwam ik deze regels tegen over de lijdende knecht. Jesaja beschrijft uitgebreid de gestalte van de dienaar die om onze zonden werd doorboord, om onze wandaden gebroken. In het Nieuwe Testament wordt deze omschrijving op Jezus betrokken.

Juist deze zin over het ontbreken van schoonheid raakt me. Het lijden van mensen en in het bijzonder deze knecht heeft veel gedaanten, maar geen mooie. Er is niets moois te ontdekken aan een mens die lijdt.

Op de voorkant van mijn ochtendkrant lees ik het verhaal van iemand die lijdt. Slachtoffer van seksueel misbruik door een dienaar van de Heer. Zijn lijden raakt me diep. Er is geen enkele schoonheid te ontdekken in dit lijden. Het laat slachtoffers achter met een ingewikkelde en verwarrende mix van schaamte en schuldgevoel en laat het mensen eindeloos worstelen met hun seksualiteit die juist mooi en puur bedoeld is. De geschondenheid breekt het leven op.

Toen ik twaalf was, werd ik voor het eerst geconfronteerd met een volwassen man die aan me wilde zitten. Hij dwong me in een hoek van een verlaten gebouw. Hij wilde mijn borsten zien – die ik helemaal niet had – en probeerde mijn t-shirt omhoog te trekken. Hoe ik weg ben gekomen weet ik niet. Vanaf die dag was mijn wereld anders.

Dat in het lijden van Jezus de schoonheid ontbreekt, troost mij. Geen versiering om de open wonden… Wat mij betreft ook geen versiering om de geheelde wonden. Dat zorgt voor verwarring bij slachtoffers en raakt ook anderen pijnlijk.

4 reacties op “Van de troost zonder schoonheid
  1. Jolanda schreef:

    Zelf misbruikt als tiener herken ik het schuldgevoel, de schaamte en ook de worsteling met de seksualiteit. Ook al is het voor mij meer dan dertig jaar geleden, in de lijdenstijd heb ik daar meer last van dan anders. Ik vind het nog altijd jammer dat er in de protestantse kerk geen vorm van biecht is. Ik zoek nog steeds een vorm van vergeving over wat er gebeurd is. Ook al weet ik dat het niet mijn schuld is. De dader siste mij naderhand toe dat ik overspel pleegde en dat ik schuldig was voor God.

    • Adrie Stemmer schreef:

      Dank je wel, voor je reactie Jolanda. Voel je welkom om contact op te nemen met dominee Fred Omvlee via fred@mijnkerk.nl of via 06 1213 2179. Misschien kunnen jullie nadenken over een mooi ritueel om die ‘vorm van vergeving’ te symboliseren.

    • Fred Omvlee schreef:

      Beste Jolanda, zoals Janneke en Adrie aangeven, denk ik graag met je mee over een gepast ritueel. Als je wil kan je me bereiken per mail fred@mijnkerk.nl, of tel 0612132179/ 0653441895. Hartelijke groet

  2. Janneke Nijboer (@Tjanneke) schreef:

    Dag Jolanda, dank je wel voor jouw openheid. Jouw verlangen naar een ritueel begrijp ik. Soms is er meer nodig, dan een luisterend oor. Een heilige handeling heeft kracht. Wel lijkt het me (als predikant) lastig om dit te koppelen aan het ritueel van de biecht, omdat het daarin gaat om vergeving vragen voor echte schuld. Je geeft zelf aan dat het niet jouw schuld is, maar wel dat je er erg verward door bent geraakt en misschien heeft het je een schuldgevoel gegeven? Het verschil tussen schuld en schuldgevoel is heel belangrijk, omdat je in dit geval geen dader bent. Het ritueel van de biecht is heel sterk, omdat het mensen een nieuwe kans geeft en het heeft ook iets zuiverends. Misschien is het, dat waar je naar verlangt: zuivering van lichaam en geest, waardoor je als een nieuw mens verder kan. Het zou een heel goed idee zijn, om daar iets bij te ontwikkelen, en de kluwen van schuld en schuldgevoel te ontwarren.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
17 april 2014

9 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars