Zorgvuldig omgaan met het milieu: hoever ga je?

Wij aten vroeger geen Danoontjes. Ik denk dat mijn ouders het sowieso niet lekker vonden. Maar de grootste reden was: het milieu! Het milieu was bij ons thuis een soort huisdier, onderdeel van het gezin. Je moest ervoor zorgen en je moest er soms dingen voor laten.

Mijn ouders hebben geen aandelen bij Greenpeace, maar het had gekund. Bij ons thuis werd niet verspild. Ieder blikje werd gerecycled (de papieren wikkel natuurlijk apart). Als opgroeiende tiener was dat soms gloeiend irritant. Dat we niet met het vliegtuig op vakantie gingen, jarenlang geen auto hadden en dus onder andere geen Danoontjes aten. Want die waren slecht verpakt.

Tekst gaat verder onder het plaatje. 

Danoontje op kamers

Toen ik op kamers ging, kwam ik terecht in een woongroep. Die huisgenoten waren allemaal niet zo met Het Milieu opgevoed als ik. Die gooiden blikjes gewoon in de prullenbak. Met papierwikkel en al. Eenmaal kocht een huisgenoot Danoontjes  als toetje. En daar was het dilemma. Aan de ene kant stond Het Milieu. Maar aan de andere kant had ik meerdere huisgenoten die het totale onzin vonden, het formaat dat dat Milieu voor mij aannam. Ik at, onder lichte dwang, wat zacht protest en vooral met schuldgevoel, toch een Danoontje.

Mijn eigen pad kiezen

In de jaren daarna heb ik mijn eigen ruimte gezocht in het fenomeen Milieu. Ik scheid mijn afval strikt, ik probeer af te zien van kwalijk verpakte artikelen. Ik neem zoveel mogelijk de fiets, koop tweedehands kleren en doe eerder een trui aan dan dat ik de verwarming hoger zet. Maar we hebben wel een auto. Het positieve van opgevoed worden met idealen is dat je er ontzettend veel van kunt leren. Doorzettingsvermogen, kritisch kijken, staan voor wat je gelooft en daar dingen voor opofferen. Maar het mooie van opvoeding is ook dat je daarin, als je volwassen wordt, je eigen pad mag zoeken. Wat past bij mij? Wat is haalbaar voor mij in mijn situatie.

Zo kan het ook

Twee dagen na het Danoontje-incident tijdens mijn woongroeptijd, stonden er zes Danoontjebakjes op mijn bureau. Keurig afgewassen. In de ene zaten mijn punaises, in de andere mijn paperclips, haarelastiekjes, gummetjes en meer van zulk klein spul. Er zat een briefje bij: ‘Kijk! Zo kun je ze nog hergebruiken.’ Jaren nog hebben de bakjes dienst gedaan. Alsjeblieft Milieu en graag gedaan!

 

Hoe jij om met de richtlijnen die je vanuit huis meekreeg? Wat heeft het je opgeleverd of juist niet? En hoe ga jij zorgvuldig om met het milieu?

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Thema: Blog
15 april 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief