Overzicht Marleen Samplonius-Ottens

Tot de dood ons scheidt, of toch eerder?

Gisteren was het vrijdag de 13e. Ooit dacht ik dat dat voor mij een geluksdag zou zijn. Ooit trouwde ik op een vrijdag de 13e. Een dag met alles erop en eraan. Tot in de puntjes verzorgd met de kerkelijke inzegening voor mij als hoogtepunt.

Durf jij jezelf over te geven?

Misschien heb je het wel eens gezien of al zelf moeten ondergaan: in een groep staan en je met de ogen dicht achterover laten vallen. Hopen dat de mensen om je heen je opvangen. Soms heeft het iets lachwekkends, maar het kan ook angstig zijn.

Wennen

Wennen aan het nieuwe ritme

Uitslapen is voorlopig weer voorbij

Wennen aan je nieuwe juf of meester

Aan andere klasgenootjes en een nieuw lokaal

 

Wennen aan een nieuwe omgeving

Aan andere mensen om je heen

Wennen aan een nieuwe situatie

Aan het gemis van je vrienden in de buurt

 

The Lion King ervaren

Binnen 5 minuten liepen de tranen mij over de wangen, toen we deze vakantie een avondje naar de bioscoop gingen. Niet van het lachen, maar van ontroering. Het waren de eerste beelden van de film The Lion King.

Hemels vond ik het.

Even één dag een andere naam: Sara

Het feest met familie en vrienden is een maandje geleden al geweest. Gecombineerd met een aantal andere verjaardagen en lustra in ons gezin. Daarom hoop ik vandaag op niet al te veel poespas. Hoewel het wel bijzonder schijnt te zijn als je 50 wordt.

“Mijn specialisme is pretparken”

“Mam, er is een jongen bij mij op de groep en die vindt het interessant om dingen uit te zoeken over autisme. Volgens hem hebben autisten vaak één bepaald onderwerp waar ze heel erg veel van weten. Nou, bij mij is dat pretparken!”

Verhuizing nummer 12

En ineens staan ze er weer. Een hele grote stapel nog opgevouwen dozen. Verhuisdozen. Het vult de halve gang en we kunnen er niet meer omheen: deze maand gaan we verhuizen.

Het is nog niet eens zo lang geleden dat we de knoop hebben doorgehakt en besloten om een poging te doen ons huis te verkopen.

De eeuwige jojo

Deze week heb ik hem nog weer eens goed bekeken: mijn riem. Ik hoef tegenwoordig niet bepaald bang te zijn dat mijn broeken nog afzakken, maar toch zit het lekkerder als ik een riem draag. En deze bewuste riem is al wel dertig jaar favoriet.

Een Abraham en tegelijk een ooievaar in de tuin

Toen ik nog maar pas bij mijn huidige partner was, weet ik nog dat ik het een keer gekscherend tegen mijn zus zei: “Straks hebben we een Abraham en een ooievaar naast elkaar in de tuin staan”. Het kwam zo goed als uit.

Hoe hoger, hoe beter

Hoger en hoger

Lachend stapt ze in het zitje van de zweefmolen. Onze tienerdochter is met haar vriendin op de kermis. Het is geen gewone zweefmolen die lage rondjes draait, maar eentje waarbij je ook de hoogte in gaat. Ze gillen het uit als ze aan de kettingen hoger en hoger worden rondgeslingerd.

Aangewaaid

 

Soms komt het je zomaar aangewaaid

Een gift, een gave, een talent

Ineens is het binnen handbereik

Uit de stilte komt het in je op

 

Je wist dat het zou komen

Dat was je al meerdere keren gezegd

Maar je moest er op wachten

en dan slaat soms de twijfel toe

 

Dan komt het zomaar aangewaaid

Ontvlamt het in je binnenste

Weet je waar je op hebt gewacht

En durf je er mee aan de slag

 

Het lijkt soms zo onbegrijpelijk

Ongrijpbaar,

Hemelvaartsgedachten

Gehuld in regenpak en laarzen sta ik op Hemelvaartsdag in de tuin. Nee, niet voor dag en dauw. Dat is aan mij niet besteed. Alle mooie initiatieven van dauwtrappen, wandelend, fietsend, paardrijdend of zwemmend, laat ik aan mij voorbij gaan.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief