Column: De chaotische kerststal

Column: De chaotische kerststal

14 december 2020 0

Het gebeurde op 12 december, we waren aan het rekenen en ik was al klaar, toen de meester zei: ‘Leg de pennen maar neer. Wij mogen het kerstspel spelen dit jaar!’” Gaat er een lampje bij je branden bij deze tekst? Het is de opening van het lied de Kerstezel van Kinderen voor Kinderen. Het wordt hier in huis regelmatig gezongen, net zoals bij ons thuis vroeger. 

Het was onlangs weer heel toepasselijk. Op school maakt dit jaar iedere klas een foto van een deel van het kerstverhaal. Op een buitenlocatie, met kostuums en wat attributen. Onze oudste kwam al dagen van tevoren vragen om onze kerststalkostuums. Dus samen zochten we gewaden, mantels, sjaals en omslagdoeken op. Alles ging mee naar school. We grapten al, met de Kerstezel in ons hoofd: Wie mag de ezel zijn? En wie werd dan de voorkant en wie de kont? Eindelijk waren de rollen verdeeld. Het ezelpak bleek een onesie te zijn en wel in zo’n grote maat dat hij zelfs die knullen van groep 8 nog te groot was, dus er zat niets anders op: de meester zou de ezel zijn. Je begrijpt dat wij thuis bij dat nieuws direct in gezang uit barstten: ‘Hij, hij mag dit jaar de ezel zijn!’ 

Afzakkende schapenoortjes

In de kleuterklas waar ik werk, mochten we ook zo’n kerststalfoto maken. En zo kwamen daar twee koffers met kostuums op tafel. En veranderden onze 23 kleutertjes in een Jozef, Maria, 3 wijzen, 9 herders, 4 schapen en 5 engelen. We togen naar buiten, gooiden een zak hooi leeg voor de schuur met het kribbetje met babypop Jezus erop. Alle figuranten werden keurig rondom de kersverse ouders gezet en toen moesten de foto’s gemaakt worden. Een foto waarop de kameel voor het hoofd van de wijze zit, een waarop Maria haar hand voor haar ogen heeft, een met een engel met een gekke bek, eentje met schaapjes met afzakkende schapenoortjes. En toen moest er een wijze plassen, en een van de engeltjes eigenlijk ook. En ze moesten heel nodig. Het was een heerlijke chaos.

Heerlijke chaos

Als je kerststalletjes ziet, zien ze er altijd zo clean en gezellig uit. De herders in een schone mantel, de schaapjes maagdelijk wit. Maria blakend met de prachtige roze baby in frisse doeken. Maar ik vermoed dat het allemaal zo opgeruimd niet was. In een stal, tussen de dieren, als het al een stalletje was. Het was vast een chaos. Een heerlijke chaos. Het herinnert er weer aan dat we voor God niet perfect en opgepoetst hoeven te zijn, kom maar met je chaos, je vlekken en je hoge nood, je past er prima bij! 

close

Meld je aan voor de wekelijkse nieuwsbrief van MijnKerk

Geesje Jaakke-den Toonder
Geesje Jaakke-den Toonder
Geesje Jaakke-den Toonder