Column: Lockdownmemories

Column: Lockdownmemories

7 juli 2021 0

Met het opbergen van de mondkappen en het opdiepen van festivaltickets ontstaat er een markeermoment in de tijd. Ongemerkt gaan mijn gedachten terug naar een aantal momenten in de afgelopen zestien maanden. Natuurlijk: alsjeblieft nooit meer een lockdown en zeker geen pandemie meer. Maar de waardevolle herinneringen draag ik nu als sieraden in een doosje met me mee. Diamantjes die alleen konden schitteren omdat het zo donker was

Vorige week heb ik het laatje in mijn bureau omgekeerd. Ik moest op zoek naar festivaltickets uit de zomer van 2020. Met een zucht van maatschappelijke verlichting werden namelijk vorig weekend de mondkapjes aan de wilgen gehangen en andere maatregelen losgelaten. Via testen voor toegang openden clubs weer de deuren. Er wordt weer gedanst. Ook ik kijk reikhalzend uit naar een drankje en een dansje op een door de zon verschroeid festivalterrein. Met de overgang naar een nieuwe tijd en het omkeren van het laatje kwamen niet alleen festivaltickets, maar ook waardevolle herinneringen boven. Ik deel er graag een paar met je.

Terug naar nieuw normaal

Ik ben overigens niet geneigd om te zeggen dat we weer terug gaan naar ‘normaal’. Ik spreek liever over een nieuw normaal. Ten eerste normaal, omdat ik van normaal houd; vertrouwd en voorspelbaar. Ten tweede nieuw, omdat ik nuchter genoeg ben om te constateren dat corona niet ineens weg is. Corona zal nog lang een stempel drukken op de gezondheidszorg en het maatschappelijk verkeer. Om maar niet te spreken over de impact van de grote verliezen die zijn geleden in gezinnen, families en vriendengroepen: zoveel lege plaatsen.

Een tekening, een gesprek, stilte…

Ik denk aan de tekening met een regenboog die mijn nichtje eind maart 2020 aan de deur af kwam geven. Een schot in de roos! Ik denk aan de vele intieme en warme ontmoetingen aan keukentafels, op tuinbanken en langs wandelpaden in duo’s of in kwartetten. Gesprekken die anders misschien nooit gevoerd waren! Ik denk aan een kerkzaal, waar je één voor één mocht schuilen. Stoelen eruit, leeg van mensen, vol van indringende stilte.

regenboog kindertekening

Heb jij ook herinneringen die jouw nieuwe normaal verrijken? Voel je vrij ze hier te delen en tag gerust degene met wie je die herinnering deelt.
close

Tips en inspiratie in je mailbox?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang elke week inspiratie voor geloof en zingeving in je dagelijks leven.

Wilco met LEV
Wilco met LEV