MENUMENU

Bidden vanwege de droogte (+ video)

Al weken hebben we hele hoge temperaturen. Lekker als je vakantie hebt. Velen waren bang dat het mooie weer op zou zijn als de zomervakantie zou beginnen, maar niets is minder waar: het werd heter en heter. Smaken verschillen inmiddels: de een blijft lekker thuis, nu het hier ook Zuid-Europees heet is, de ander zucht om weer een bloedhete dag. Maar een mooie zomer hebben we!

De tekst gaat verder onder de video. 

Zorgen om de droogte

Toch zijn er ook zorgen: om ouderen, maar vooral ook om de droogte. Twee weken geleden sloeg bij mij achter de vlam in de Loonse en Drunense Duinen. En zo ook op de Veluwe en op meer plaatsen. De maïs staat nog niet eens half-manshoog in plaats van manshoog. Alles is gortdroog. Reden voor zorg: om de oogst, om de natuur, om onze veiligheid. Is dat ook reden om te bidden, vroeg ik me af?

Bidden?

Nog voor ik in mijn vakantie een antwoord op die vraag had gevonden, beantwoordde de Protestantse Kerk die vraag vorige week met een gebed bij de droogte. Dat leverde gemengde reacties op. Veel mensen waren blij dat er woorden waren gegeven aan hun zorg. Maar anderen stelden ook kritische vragen, die mij weer laten terugkeren bij mijn vraag: kun je vanwege de droogte bidden?

Geen regendans

Ergens gaat bij een gebed om regen het beeld niet uit mijn hoofd uit Lucky Luke van de medicijnman die de regendans doet. Nee, zo geloof ik niet. Ik geloof niet dat God op onze afroep, of bij het zeggen van de juiste formule, zorgt voor regen. Bovendien is ook de regen een zegen voor de één (denk aan de boeren) en voor de ander juist niet (denk aan de café-eigenaren). Daarnaast zijn er genoeg plaatsen waar de droogte erger is. Onze nood is ook maar relatief. En hoe zou God dan moeten kiezen?

Afhankelijk

Nee, God is geen Sinterklaas, en zo kunnen we ook niet bidden. Wat doen we eigenlijk als we bidden? Als je bidt laat je zien dat je afhankelijk bent van God. Je realiseert je bijvoorbeeld dat je leven kwetsbaar is, en dat je dus niet zelf alles in de hand hebt. Nu kun je je afvragen of deze droogte ons echt kwetsbaar maakt. Het drinkwater lijkt wel te blijven stromen, en groente en fruit halen we wel ergens anders vandaan. Wat knap eigenlijk dat we dat allemaal voor elkaar krijgen.

Kwetsbaar

Toch is dat niet het hele verhaal. Er zijn boeren die een oogst mislopen, en mensen die bedreigd worden door de bosbranden. Wat in Griekenland gebeurt zou hier ook kunnen gebeuren. En ook al prijs ik onze brandweer die in de Duinen bij mij achter razendsnel de brand onder controle kreeg, die brand kan ook ontstaan in het deel van de Duinen dat grenst aan mijn woonwijk. Ik realiseer me dat ik afhankelijk ben.

Open handen om te ontvangen

Wat heb ik er dan aan om te bidden? Lost God het dan op? Ik geloof niet in dat soort één-op-één gebedsverhoring. Ik geloof wel dat als ik me afhankelijk toon, uitspreek dat ik het niet allemaal zelf in de hand heb, en mijn handen open, dat ik dan ook kan ontvangen. En dat er, op één of andere manier, iets kan veranderen in mijn leven.

Schuld bekennen

En als ik mijn handen open, dan doe ik ook iets anders. Als ik beken dat ik het niet allemaal zelf in de hand heb, beken ik ook dat het me niet allemaal lukt, dat ik fouten maak. Dat ik ook deel ben van het probleem. Velen wijzen erop op sociale media, dat we niet (alleen) moeten bidden, maar dat we zelf een verantwoordelijkheid hebben. En dat is allereerst een schuld. Klimaatverandering, wat je er verder ook van mag vinden, komt in deze mate toch echt uit onze handen voort. In een gebed zou dat dan ook een plek allereerst een plek moeten krijgen. En onze open handen kunnen dan ook onze ogen openen voor wat we zelf kunnen doen. God kan als het ware de bal terugkaatsen; dat vind ik altijd wel een mooi effect van bidden.

Droogte en schuld in de Bijbel

Het valt me op dat droogte in de Bijbel ook vaak gekoppeld is aan de schuld van mensen. Zo zegt Salomo tegen God in 1 Koningen 8: 35: “Stel dat de mensen dingen doen die u niet wilt. En dat de hemel dan dichtgaat, zodat er geen regen valt. Als de mensen dan bidden bij deze tempel, als ze u dan eren en weer goed gaan leven, geef dan antwoord!” Ik lees dat niet zo één op één dat God de mensen straft met droogte, omdat ze niet naar Hem luisteren. Ik vat dat op als een beeld dat we leegraken en droog komen te staan als we het goede nalaten en als we niet bereid zijn te luisteren
naar Iemand die met ons het goede voorheeft. Als we teveel in onszelf geloven, zien we ons eigen falen niet meer. En daar wordt de wereld niet mooier van. En ook niet groener…

Hulp

Niet alles aan God overlaten dus. In de spiegel kijken en er zelf wat aan doen. Je open handen zorgen ervoor dat je niet vasthoudt aan het idee dat het allemaal geweldig is wat we doen, maar geven het besef dat er ook rafelranden zijn aan ons doen en laten. Maar daarnaast er blijft ook genoeg over om God om hulp voor te vragen. Dan bidden we niet ‘voor’ regen of zo, maar wel ‘vanwege’ de droogte. Ja, vanwege die ouderen, die het pittig hebben (ja, en het kan altijd erger, maar is dat een reden om niet te bidden?). En ja, vanwege de boeren – ons gebed voor hen met open handen kan ons ook ertoe aanzetten onze hand uit te steken naar hen en hen te helpen. En ook vanwege de bosbranden – om een zegen voor de brandweerlieden (je zal er in je snikhete pak maar middenin staan) en om de veiligheid van mens en dier. En vanwege de zorg, minder makkelijk te duiden, een gevoel, dat het allemaal zo extreem is en wat we daarvan moeten verwachten voor de toekomst.

Mijn gebed

Zou je dat kunnen bidden? Bid dan met me mee.

De tekst gaat verder onder de video.

God, schepper van hemel en aarde,
wat is het vreselijk droog.
Met open handen bekennen we dat we hebben nagelaten
goed voor uw schepping te zorgen.
We hebben uw aarde uitgeput,
uw schepping vervuild,
uw aarde opgewarmd
en noodsignalen van uw schepping genegeerd.
Vergeef ons God, en maak ons tot vrije mensen
die doen wat we kunnen, om erger te voorkomen.
Ontferm u Heer, over onze ouderen,
en allen die zuchten onder de aanhoudende hitte.

Ontferm u over de boeren,
die in nood zijn over hun oogst.
We zien hoe te meer anderen elders onder droogte leiden
– we staan er vaak niet bij stil –
ontferm u ook over hen,
en laat onze herkenning in hun situatie
leiden tot verbondenheid in het zoeken naar oplossingen.
We bidden u voor onze natuur in nood,
voor brandweerlieden die het vuur bestrijden.
Behoed hen God.
En zegen ons. Zonder uw zegen kunnen we niet.

Amen

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars