Daar gaat ze…

We wisten dat het ging gebeuren en steunden haar in alles. Maar toen zover was, was het toch wel even lastig. Loslaten is goed. Loslaten moet. Loslaten is best lastig.

Op haar 10wist ze het al!
Mijn dochter van 18 sprak er al jaren over. Toen ze 10 jaar was wist ze het al, ze wilde naar New York. Nederland was voor haar te klein, zij wilde de wijde wereld in. Prachtig, een dochter met ambitie, met een plan. Ze gaat niet mee met de flow maar doet wat ze zelf wil. Naarmate de jaren voorbijgingen bleef ze aan deze droom werken. Ze ging online boeken schrijven in het Engels en ze bouwde via social media aan een internationaal netwerk van volgers.

Op haar vijftiende besloot ze samen met haar vriendengroep dat hun voertaal Engels zou zijn. Hierdoor leerde ze vloeiend Engels spreken. Ook ging ze mee met elk buitenlands schooluitje. Vanaf HAVO 4 zijn we open dagen gaan bezoeken om ons te oriënteren op vervolgstudies. Dus ook togen we ook naar de Buitenlandbeurs. We wilden vooral antwoord op de vraag; Welke opties zijn er om een jaar naar het buitenland te gaan? Hoe werkt het eigenlijk? Wat kost het?

“Ik ga een jaar naar New York!”
Dus toen mijn dochter aan het begin van haar examenjaar aankondigde dat ze daarna een jaar naar het buitenland wilde, was dat geen verrassing. Half september brachten we haar naar Schiphol, als een logisch gevolg van een heel proces wat daaraan vooraf was gegaan.

Het viel toch wel tegen om afscheid te nemen. Ik vond het lastig om mijn kind echt los te laten. De eerst twee dagen waren vreselijk, door tijdsverschil en een lange reis was contact krijgen met elkaar heel lastig. Toen na anderhalve dag bericht kwam dat ze veilig aangekomen was, viel er een grote last van mijn schouders. Dus toen kon ik mij overgeven aan de tweede fase, het gemis van mijn dochter in de dagelijkse dingen. Hier heb ik al een beetje ervaring mee want onze oudste zoon woont op kamers. Dus ik weet dat juist dat gevoel wel weer weg zal ebben. Gelukkig zijn er voldoende mogelijkheden om in contact te blijven.

Onderstaand gebed is mijn gebed op dit moment. Ik bid het elke dag voor mijn kinderen.

We thank you Lord for all You give
The food we eat, the lives we live
And to our loved ones, far away
Please send your blessings Lord, we pray
And help us all, to life our days
With thankful hearts and loving ways.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deel dit verhaal:
Avatar

Geschreven door:

Thema: Janneke
25 september 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief