Als de kerstspullen opgeruimd zijn…

Het moment dat de kerststal opgezet werd was bij ons thuis altijd een mijlpaal. We zaten allemaal op het kleed, rondom de doos met kerstspullen. In de doos zaten alle kerststalfiguren, ingepakt in kranten van een paar decennia geleden. Om de beurt pakten wij, de vier kids, een ingepakte figuur uit de doos, als ware het een grabbelton. Iedereen hoopte op het kribbetje met Jezus erin of anders de kameel. Als je maar geen schaapje pakte. Dan werd de kerststal opgebouwd, met een heuvellandschap met stenen en dorre takken uit de tuin. Een vuurtje voor de herders, wat stro in de stal. En dan een paar weken genieten. Naast de kerststal zette mijn moeder veel kaarsen neer en de ontvangen kaarten hingen aan de deur.

Uitpakken

Het uitpakken van de kerststal en het versieren van het huis geven me warme herinneringen en ook in mijn eigen gezin probeer ik daar echt wat van te maken. Ook mijn kinderen houden van de gezelligheid van een kerstig huis. Met kaarsen, lichtjes en een stal.

En weer inpakken

Het weer inpakken van de kerstspullen geeft een heel ander gevoel. De kamer oogt wel lekker rustig zonder alle kaarten en lampjes. Maar het oogt ook een beetje een triest. Kerst is over, maar de winter nog maar net begonnen. De echte donkere dagen komen eraan.

Knipoog van een engeltje

Met kerst verzamel ik al jaren engeltjes, ik koop er ieder jaar wel weer eentje bij. Mijn verzameling groeide inmiddels uit tot een heus engelenkoor. Ze hingen eens boven de kerststal, alsof ze nog over de herders hun Gloria uitzongen. Vorig jaar hingen ze boven de eettafel, met de adventskalender erbij. Ook zet ik er altijd een paar in de kast. En ieder jaar laat ik dan, als ik alle spullen opruim, wel weer een engeltje staan. Eentje die nieuw is, of die ik gewoon heel mooi vind. En dan zie ik ergens in februari of soms zelfs midden in juli ineens dat engeltje staan, naast de kaarsjes, of verscholen onder de bladeren van een plant. Daar kan ik dan zo blij van worden. Een engeltje. Een knipoogje van boven, om me eraan te herinneren dat, ook als het donker is en koud of als kerst nog heel ver weg lijkt, Jezus al geboren is en zijn licht elke dag schijnt.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars