IJskoninginnen en knuffelkonten

In mijn gezin zijn drie mannen en twee vrouwen. En hoewel de mannen in lengte en leeftijd nogal verschillen, hebben ze één duidelijke overeenkomst: het zijn ontzettende knuffelkonten. Mijn zoontjes zitten graag op schoot, hangen om je nek, klauteren op je rug. Mijn lief is ook een fysiek type, knuffelen, stoeien met de kids, masseren, een ferme hug…hij toont zijn liefde met lichamelijk contact. Mijn vader is er ook zo één, evenals mijn broer, mijn zwager, mijn schoonvader… Blijkbaar is de behoefte aan lichamelijk contact bij veel mannen sterk ontwikkeld.

Als lichamelijk contact je liefdestaal is, dan voel je je geliefd doordat je aangeraakt wordt of een ander aanraakt. Niet alleen in een liefdesrelatie, maar ook in relatie met vrienden en familie.  

Knuffelen kun je leren

Volgens mijn lief heb ik veel gemeen met Elsa, de IJsprinses uit Disneyfilm Frozen. Hoewel ik niet blond ben, nooit rond flaneer in ragfijne blauwe glitterjurken en geen grote ijssculpturen kan maken in een vingerknip, is de koele afstandelijkheid van Elsa wat mijn lief in mij herkent. Natuurlijk is dat een beetje overdreven, maar ik ben uit mezelf geen aanrakerig type. Van die mensen met zo’n bordje: free hugs, brrr… Voordat ik mijn man leerde kennen en knuffelige kinderen kreeg, gebruikte ik lichamelijk contact alleen functioneel en liefst zo min mogelijk. Ik gaf liever een hand dan een knuffel en nog steeds heb ik behoefte aan veel persoonlijke ruimte om me heen. Maar de taal van de liefde van mijn man is absoluut lichamelijk contact en in onze relatie heb ik geleerd om dat te waarderen en me daarvoor in te zetten. Bij het krijgen van kinderen werd dat nog eens versterkt, want kinderen nodigen uit tot knuffelen en ze hebben lichamelijk contact nodig als één van de eerste levensbehoeftes.

Aanraking is een levensbehoefte

In de jaren ’40 werd er een – inmiddels omstreden – onderzoek uitgevoerd door psychoanalist  René Spitz, waarbij 40 pasgeboren baby’s verdeeld werden over twee groepen. De ene groep werd gevoed, liefdevol verzorgd, geknuffeld en vastgehouden. De andere groep kreeg  alleen noodzakelijke verzorging: voedsel en verschoning. Ze werden verder niet aangeraakt of zelfs maar aangekeken. Na vier maanden werd het onderzoek stop gezet, maar van deze tweede groep baby’s was toen al de helft overleden en na hun redding overleden er nog twee. Van de eerste groep leefden alle  20 baby’s nog. Een gruwelijk experiment, dat daarentegen wel bewees dat lichamelijk contact van levensbelang is voor een pasgeborene. En voor sommigen is dat nog belangrijker, omdat het hun taal van de liefde is.

Denk maar eens na over de mensen om je heen, wie zijn het die altijd lichamelijk contact maken, geef ze eens een spontane knuffel, ook als je een beetje een Elsa bent, zoals ik, want zoals bij alle talen van de liefde, je kunt het echt leren.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
  •  

    Vervolgden

    Vader, wees met iedereen die vervolgt wordt om wat hij/zij gelooft. Wees met iedereen die, zoals het Nederlands Bijbelgenootschap en partners, soms met gevaar voor eigen leven, voor deze vervolgden blijft 'zorgen', en, in het geval van Christenen, probeert Uw woord te blijven verspreiden, bv door bijbels te verspreiden. Maak aUb een eind aan vervolging van andersdenkenden en andersgelovigen
  •  

    onze buurtjes

    Wat is het fijn dat we nog mogen genieten van jullie allen knarse knarre en dan een beetje zorg dit is onze naaste liefde die wij geleerd hebben uit de Bijbel
  •  

    opa jan

    rust zacht lieve opa
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars