MENUMENU

Mark: ‘Alsof ik nooit getrouwd had willen zijn’

Voor het scheidingsconvenant moest ik ook de huwelijksakte opvragen. Die was nodig om met een handtekening aan te geven dat deze nietig verklaard mocht worden. Van iets waar ik toen helemaal achter stond en nog steeds goed vond dat ik het gedaan had, moest ik zeggen dat het nooit bestaan had. Dat hakte erin bij mij tijdens de scheiding.

Convenant

Na een beslissing om uit elkaar te gaan komt er het zakelijke moment dat je afspraken moet maken hoe je uit elkaar gaat. We hadden geen kinderen, geen eigen huis of eigen zaak. Dus financieel en juridisch was het allemaal vrij simpel. Van een echtscheidingsconvenant kregen we een blauwdruk en die hoefden we alleen maar in te vullen. Daar lag ook geen strijd, gelukkig. Zoveel anderen verzetten zich tegen elkaar uit woede, frustratie of zelfs wraak. Belangen die je eerst samen had komen dan gemakkelijk tegenover elkaar te staan. Maar wij hadden weinig belangen, en allebei werk, dus stond niets een snelle afhandeling in de weg. Wat een naar woord eigenlijk: afhandeling.

Huwelijksakte

Dat echtscheidingsconvenant moest ingediend worden bij de rechtbank. Als we dat gezamenlijk deden hoefde er geen zitting te zijn. We hadden gewoon dezelfde advocaat. Er waren wel allerlei documenten bij nodig. Een van die documenten was de huwelijksakte. Raar om in de gemeente waar je getrouwd bent de huwelijksakte op te vragen. Alsof je weer even terug in de tijd gaat. Het was misschien heel naïef van me, maar ik had helemaal niet verwacht dat ik de huwelijksakte onder ogen zou krijgen, die ikzelf ondertekend had. Ik had blijkbaar verwacht dat ik een soort print zou krijgen met alle gegevens. Maar ik kreeg een kleurenkopie met alle handtekeningen die op ons huwelijksfeest gezet waren. Door haar en door mij, door onze getuigen en door de ambtenaar.

Niet meer bestaan

Met een handtekening moesten we vervolgens aangeven dat die huwelijksakte vernietigd mocht worden. Blijkbaar werkt het zo dat je voor de wet niet stopt met getrouwd zijn, maar dat je huwelijk bij een scheiding nietig wordt verklaard. In huis-, tuin- en keukentaal: dat je huwelijk nooit bestaan heeft. Auw. Dat was mijn bedoeling niet! Natuurlijk wilde ik, hoe verdrietig ook, niet meer getrouwd zijn. Maar ik wilde niet nooit getrouwd zijn geweest. Hoezeer ik ook achter de beslissing stond om te scheiden, stond ik ook nog steeds achter de beslissing indertijd om te trouwen.

Goede herinneringen leven voort

Ik vond het een moeilijk idee om in het reine te moeten komen met een verleden dat niet meer zou mogen bestaan. Natuurlijk, het is slechts een juridisch detail, maar de gevoelswaarde was groot. Om in het reine te komen met mijn verleden, moest ik wel ergens mee kunnen dealen, en niet moeten doen alsof het er nooit geweest is. Mijn verleden maakt deel uit van wie ik nu ben. En goede herinneringen koester ik. Ik maakte daarom één fotoalbum met beelden die voor mij representatief waren voor de voorgaande vijftien jaar. Niet om hem nog vaak door te bladeren – ik heb er al jaren niet meer in gekeken – maar wel om ze te verzamelen. In een nieuw album, in een nieuwe tijd. En zo is het goed.

Streep eronder

Ik ben het daarom ook heel belangrijk gaan vinden in nieuwe vriendschappen en contacten dat mijn verleden een plek mag hebben. Niet omdat ik verdriet te verwerken heb of zo, wel omdat het me levenservaring heeft gegeven, belevenissen die indruk hebben gemaakt en levenslessen heeft geleerd. Dat is niet altijd gemakkelijk. Mensen zijn zo snel geneigd om te denken: ‘Is nu alles weer goed? Oké dan, afsluiten en weer doorgaan.’ Maar zo werkt het niet. Het hielp mij om met de breuk in mijn leven om te gaan die breuk niet te negeren en het verleden niet af te schrijven, maar het te omarmen. Dat is daardoor niet altijd makkelijk voor mensen om me heen. Maar dat ligt niet aan mij – ik kom er echt niet met regelmaat op terug -, maar aan hen, omdat ze geen deel uitmaken van dat verleden en begrijpelijkerwijs daarin niet mee kunnen gaan.

En dat is prima. Als het verleden voor mij maar wel mag bestaan.

Mark is tien jaar geleden gescheiden. In een serie blogs voor MijnKerk.nl blikt hij terug op de meest ingrijpende ervaringen rond zijn scheiding.  

  • Blog 1 ‘Hadden jullie kinderen? Nee? Gelukkig!’
  • Blog 2  ‘Wat verwijderden we snel van elkaar’
  • Blog 3 ´Ik rouwde om iemand die nog leeft en verder gaat´
  • Blog 4 ´Vriendin van jou, vriendin van mij´

Meer blogs over het thema echtscheiding:

  • Eenoudervakanties: Die eenoudervakantie gaf positieve energie
  • Ouderverstoting: ‘Juist de kerk zou er moeten zijn voor verstoten mensen.’
  • Kies: biedt kinderen handvatten in echtscheidingssituaties





Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars