Kaarsje van bezoeker

Niemand weet wat leven is,
alleen dat het gegeven is,
van vuilnisbelt tot gouden troon,
aan vluchteling en koningszoon.
Wie leeft die maakt zijn eigen lied
en wie niet leeft verstaat het niet.
Zo leeft een mens tot in de dood
onooglijk klein, onzichtbaar groot.

Delen uit het gedicht dat voorgelezen werd toen prins Friso als baby werd gedoopt. Best wel heftig vind ik, daarom een kaars voor het overlijden van prins Friso en voor zijn familie. God’s zegen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief