Briefwisseling Marleen – Geesje (deel 6)

Geesje en Marleen wisselen brieven met elkaar uit. En wij mogen meelezen. In deze brief reageert Marleen op de brief van Geesje. Geesje schreef dat alles bij andere moeders zo goed lijkt te gaan. Volgens Marleen zegt een mooie buitenkant niet altijd alles. 

Lieve Geesje,

Hou je je nog een beetje staande in deze drukke tijd van het jaar? Of hebben je kinderen niet veel last van alle drukte in deze maand? Is het al aanpoten met drie temperamentvolle kinderen en dan komen er ook nog allerlei feesten achter elkaar. En elk jaar vergeet ik weer dat dat met name voor onze oudste zoveel impact heeft (komt ook door z’n vorm van autisme). Hij vergeet dan al het andere om zich heen. Van school en andere instanties gaan ze dan aan de bel trekken. Hierdoor wordt het allemaal nog moeilijker. Nu ben ik vaak geneigd te zeggen: Rond deze tijd van het jaar is hij niet helemaal toerekeningsvatbaar. Laten we in januari nog maar eens weer kijken”. 

Kleedgeld

Mooi dat jij bij afspraken over bijvoorbeeld zakgeld en verantwoordelijkheden niet naar andere kinderen kijkt. Zo zijn wij onlangs begonnen met kleedgeld voor onze meiden. Eigenlijk vind ik dat best wel vroeg. Maar de oudste van de twee heeft al zo’n specifieke voorkeur. Ze weet zo goed wat ze wil en dat heeft vaak nogal een prijskaartje. Dat betekende vaak nee moeten zeggen als ze iets graag wilde. Ze kwam toen zelf met het idee van kleedgeld. Dat vond ik best een goed idee. Wij hebben ook Nibud geraadpleegd wat gebruikelijk is en nu kan ze zelf bepalen wat ze kan en wil kopen. Maar ja, we kwamen natuurlijk direct in de problemen met de aanschaf van een winterjas. Dat was ongeveer drie maanden kleedgeld, dus kozen we toch maar voor een middenweg dit keer. Soms moeten de teugels ook even vieren.

TikTok

Mag jij trouwens meedoen met de TikTok? Mijn jongste staat er nog voor open. Ik suggereerde laatst dat ik ook een eigen account wil. Haha, had je de oudste moeten horen. Je wilt niet weten wat ze allemaal met me zou doen als ik dat zou gaan doen. Sindsdien gebruik ik het als een soort dreigement. Kijk uit, anders maak ik een account aan op TikTok. 

Herkenning

Net als jij heb ik ook vaak gedacht dat het moederschap bij anderen zoveel gemakkelijker lijkt te gaan. Maar je schrijft het goed: lijkt te gaan! We zien natuurlijk bij de meeste mensen alleen de buitenkant. Ik denk dat de meeste dingen waar wij tegenaan lopen ook bij anderen moeizaam verlopen. Als je er over begint te praten, is er vaak heel veel herkenning. Het is gewoon af en toe heel lastig. En die vrije dag of een weekend zou ik zeker proberen te regelen! Het is belangrijk om af en toe even tot rust te komen. Dan kun jij er beter tegen. Daar hebben de kinderen alleen maar baat bij. 

Kerstkaart

Je schreef over dat we niet achter de voordeur kunnen kijken bij anderen. Toen moest ik denken aan een kerstkaart die we jaren geleden maakten. We maken elk jaar een kerstkaart van een foto van onze kinderen. Het hoort ook bij de rituelen rond deze tijd van het jaar. Sinterklaas de deur uit, samen een kerstkaart maken. Meestal ook heel gezellig om te maken. Maar één jaar liep het ‘een beetje’ uit de hand. De kinderen waren zo vervelend en konden óf alleen maar gek doen óf konden elkaar niet verdragen. Op het hoogtepunt van de strijd, riep ik toen: “Willen jullie nu #*%**# nog een kerstkaart of hoe zit dat!” Daar schrokken ze zo van dat ze gedwee een vrolijke, gezellige positie aannamen en we een prachtige kerstkaart hadden dat jaar. Als we die nog wel eens tegen komen, begint mijn man me spontaan te citeren: “Willen jullie nu……”

Mooie buitenkant zegt dus niet altijd alles.
Succes met alle voorbereidingen rond Sint en Kerst. Gaan jullie leuke dingen doen?  In de kerk en/of thuis? Ik lees het graag weer.

Liefs,
Marleen

 

Een reactie op “Briefwisseling Marleen – Geesje (deel 6)
  1. Avatar Anoniem schreef:

    Soms denk je, die mensen doen het zo goed..hun huis is zo mooi ..en de tuin..ze geven gezellige feestjes en lachen dan heel veel. Ze hebben de mooiste kleren en een fancy car. Leuke vakantie..mét vrienden. Altijd gezellig lunchen met iedereen aan tafel in het weekend.En dan zie je ze een poosje minder..niet meer bij dingen waar ze altijd van de partij waren. En ze kijkt zo somber . Tot het verhaal eruit komt. We zijn uit elkaar gegroeid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deel dit verhaal:
Marleen Samplonius-Ottens

Geschreven door:

Thema: Mijn kind
30 november 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief