Collega’s in de opvoeding

Kinderen worden doorgaans uit liefde geboren en ouders zijn er  vaak heel gelukkig mee. Maar relaties komen nog al eens onder druk te staan op het moment dat partners ook ouders worden van een kind. Veel aandacht en liefde gaat naar de kinderen. Partners ‘vergeten’ dan soms naar elkaar te blijven kijken. Voor je het weet is de koektrommel leeg en de koek op..

Het is voor veel jonge ouders niet eenvoudig om de liefdesrelatie te blijven voeden. Maar al te vaak word je vooral ‘collega’s in de opvoeding’. In ons gezin met vier jonge kinderen is het vaak hectisch. Kinderen moeten naar school, sport, vriendjes. Er komen spreekbeurten, ruzies of toetsen voorbij. En daar tussendoor moet nog het huishouden, de tuin, belastingaangifte en onderhoud aan auto en huis gebeuren. Hoe pleeg je in dat alles dan nog het ‘groot onderhoud’ aan je relatie?

Recept

Het is goed om samen in contact te blijven. Ook over de vraag: hoe gaat het met ‘ons’. Naast het zorgen voor je kinderen, is de zorg om jezelf en elkaar van onschatbare waarde. Ook, juist, voor je kinderen. Bijna zes jaar geleden verwachtten mijn vrouw en ik onze tweeling (naast de twee kinderen die er al waren). We namen ons toen iets voor: eens in de maand samen een avond uit en minstens vier keer per jaar een weekend zonder kinderen. Dat eerste is niet altijd gelukt, het tweede wel. Zo’n vier keer per jaar genieten we samen van een weekend zonder de kinderen. Kunnen we samen opladen. Door te wandelen, te wielrennen, in alle rust te eten, te mijmeren, samen te zijn. Het helpt om in alle drukte en (vrolijke) reuring zo’n rustpunt te hebben. Een weekend ‘groot onderhoud’ aan de relatie. Voor ons werkt het.

Hoe zorgen jullie voor je relatie? Wat is jouw ‘recept’?

 

 

2 reacties op “Collega’s in de opvoeding
  1. Avatar Sanne schreef:

    Dat klinkt mooi. Jaren geleden dacht ik ook dat wij dat zouden moeten, omdat ik overal las en hoorde hoe belangrijk dat is. Ons plan: minimaal een keer per jaar samen uit eten. Wat een gedoe als de oppas dan toch niet bleek te kunnen of als één van de kinderen dan toch ziek werd.
    Ik leg onszelf dat niet meer op. De laatste keer samen uit eten is een paar jaar geleden en een nachtje samen weg hebben we nog nooit gedaan, in de 9 jaar dat we kinderen hebben. En toch hebben we een goed huwelijk. Misschien wel juist omdat we ons niet laten aanpraten waar een goede relatie aan moet voldoen.

  2. LEV LEV schreef:

    Ha Sanne, het is niet belangrijk hoe je naar elkaar blijft kijken, maar vooral dát je naar elkaar blijft kijken. Mooi dat jullie dat blijven doen, precies zoals het werkt voor jullie!

Deel dit verhaal:
LEV

Geschreven door:

Thema: Mijn kind
2 mei 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief