De Luizenmoeder: Hoe geef je kinderen basisvertrouwen?

Basisschool De Klimop kan haar deuren wel sluiten, lijkt het. Na conciërge Volkert vorige week vertrekken Juf Helma (pensioen), meester Anton (promotie). En ook nog juf Ank, die het licht weer heeft gezien en leerkracht wordt op een school met de Bijbel. In ieder geval is het boek gesloten voor De Luizenmoeder. De tweede en laatste serie is afgelopen. Of gaat het verhaal toch door? Een bijzonder slot met een Bijbelse slotscène.

In de laatste aflevering zijn ouders bezig zijn met het niveau van hun kinderen vanwege rapporten en schooladviezen. Je voelt de druk, maar ook het etiket, dat op de kinderen drukt. Juf Ank heeft er genoeg van. Kinderen hebben niks aan het steberige gedrag van hun ouders, maar hebben basisvertrouwen nodig:

Basisvertrouwen. Dat is wat hier ontbreekt. Vertrouwen in een goede afloop. In elkaar. In dat het goed is zoals het is. Ik moet hier enkel nog dealen met ouders die hun kinderen inzetten om hun bodemloze bestaan te rechtvaardigen. Allemaal wonderkindertjes die vooral niet mogen falen, omdat er geen enkel besef meer is dat we deel uitmaken van een groter geheel. Dat we gedragen wordt door elkaar. Zodat iedereen zich geborgen en gesteund kan voelen. Ook als je faalt of mislukt, of niet de grootste waffel hebt. We zijn allemaal mensen, Pjotr Jan (directeur van de koepel), en er is één hardnekkige overeenkomst: we hebben allemaal de onweerstaanbare drang om elkaar op een goed moment de hersens in te slaan. Dus als jij dan met je dikke portemonnee en je Audi A6 in het sprookje gaat geloven dat je werkelijk wat voorstelt, dan richt ik mij op het sprookje van geloof, hoop en liefde.

Basisvertrouwen dat het goed is zoals het is. Wanneer kinderen niet leren falen, en ook niet leren dat we aldoor falen of in ieder geval falen op de loer ligt, zullen ze keer op keer het gevoel hebben dat ze mislukken. Dat ze niet voldoen. Maar dat ze wel een wonder (moeten) zijn, waarvan ze de last nauwelijks kunnen dragen.

Het komt goed

Het Bijbelse verhaal van geloof, hoop en liefde, stelt geen hoge eisen, maar geeft hoop dat het goed komt. Met de wereld, met jou, met je kind. We maken deel uit van een groter geheel. We vallen niet door de bodem als het een keer tegenzit of misgaat of zelfs door eigen toedoen mislukt. Dat kinderen duidelijk maken kan hen dat basisvertrouwen geven waarin ze ongedachte talenten laten zien. Zoals Philippien uit groep 8, die toch maar mooi met zijn vmbo-t advies staat te rappen bij het afscheid van juf Helma:

Tekst gaat hieronder verder

Houdt het dan niet op?

Mooi gezegd, juf Ank, maar ondertussen staat De Klimop op omvallen, is de serie afgelopen, zijn er mooie dingen gezegd, maar gaan we gewoon weer door. Wat blijft er dan over van dat ‘sprookje’? Ik weet niet of het je is opgevallen, maar de serie eindigt met een Paas-scène. Terwijl luizenmoeder Hannah huilend als Maria bij het graf van Jezus te zien is aan het einde van de vorige aflevering, waarin Volkert verdween, zien we nu in de slotscène een gewonde hand op haar schouder tikken. Geschrokken kijkt ze om. Wij zien hem niet. Zij wel. En hij zal haar naam noemen. Net zoals Maria in de graftuin de opgestane Jezus eerst niet herkent. Pas bij het horen van haar naam. Nee, niet als een platte vergelijking, maar met een diepere boodschap: ‘Zelfs als het niet goedkomt, komt het goed.’ Dag juf Ank, het ga je goed.

7 reacties op “De Luizenmoeder: Hoe geef je kinderen basisvertrouwen?
  1. Avatar Jacqueline schreef:

    Deze tekst slaat de spijker op zijn kop. Mooi verwoord door juf Ank.

  2. Avatar Sipke Huizinga schreef:

    Vandaag een artikel in TROUW gelezen over depressie. In Afrika kennen ze dat woord niet. Dat komt omdat men zich daar ook deel weet van een groter geheel en niet een opzichzelf staand individu.
    Artikel sluit wonderwel aan op de klacht van juf Ank.

  3. Avatar Bea schreef:

    Heb deze serie nooit gekeken, er zou veel in gevloekt worden en vreselijk denigrerend gedaan worden.. Dus ze hebben er nu, zo aan het einde, nog een christelijke draai aan gegeven? Mooi….

  4. Avatar Bea schreef:

    “Zullen we samen bidden…” Wat volgt is zoenen…. ???

  5. Avatar Ben Kok schreef:

    Goed opgemerkt Otto, van harte eens. Ik zag net de herhaling, was ook positief verrast
    Shalom
    Ben Kok (joods-chr. pastor)
    https://tora-yeshua.nl/2019/04/pesach-of-pasen/

  6. Avatar Diana schreef:

    Diep diep onder de indruk van de laatste aflevering. Wat een diepte zit hierin. Vergeving. Liefde.

  7. Avatar Kees schreef:

    Ik heb deze aflevering ook gezien en het verheugt me dat door deze serie de “Boodschap van Jezus”, bedoeld voor deze wereld, zo eigentijds is gebracht op een manier zodat eenieder zich erin kan herkennen.
    Dat in dit land wat ,zo lijkt het, in een geestelijke dip zit en soms niet meer weet waar het nou eigenlijk echt om draait.

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Mijn kind
8 april 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief