Het belangrijkste ingrediënt voor opvoeden is voor mij echtheid

There is no such thing as a perfect parent. So just be a real one.
(Sue Atkins)

Realiteit

‘Wat moet ik daar nou mee’,  verzuchtte een ouder tegen me toen haar kind met boze blikken de deur achter zich dicht smijt. Het overkomt alle ouders… Soms kun je je vertwijfeld afvragen of je het allemaal wel goed doet. Want het staat zo mooi in de tijdschriften.

Gezellig lachende kinderen, ouders die elkaar verliefd aankijken en in slowmotion met hun kinderen langs de zee rennen. De werkelijkheid houdt je echter met beide benen op de grond. ‘Het is niet met vuurwerk en violen. Maar met sokken in de wasmand’ zingt Brigitte Kaandorp. Neem het gekibbel en geruzie van je kinderen en het ongeduld dat het in je oproept, waardoor je jezelf niet meer kunt beheersen en er met een uitroep overheen gaat.

Of dit: Als je na je werk druk bezig bent met koken, je hoofd nog vol van alle strubbelingen op je werk, je kinderen onderuitgezakt maar hongerig en chagerijnig voor de tv… en dan brandt het eten aan. (Ik heb weleens geprobeerd satésaus te serveren bij de aangebrande aardappelen met vlees zodat het niet zo opviel. Maar helaas trapten ze daar bij mij niet in.)

Worsteling

Om me heen zie ik ouders worstelen omdat het idee zo diep verankerd is dat je een perfecte ouder moet zijn. Maar wie bepaalt dan wat perfect is? De buren of vrienden die het zo ‘leuk’ doen met hun kinderen? De juf of meester van school? Je eigen principes met die lat die je zo hoog legt?

Volmaaktheid in plaats van perfectie

Als ik op zoek ga in de bijbel naar teksten over perfectie kom ik uit bij de Bergrede. Daar komt ‘perfectie’ het dichtstbij in het woord ‘volmaaktheid’. (Matt 5:48 NBV) En wat meteen duidelijk wordt, is dat ik volmaaktheid niet zelf voor elkaar krijg, maar dat ik daar God voor nodig heb. Wat is het dan een geruststelling dat diezelfde tekst begint met woorden die beschrijven wat God verstaat onder die volmaaktheid. Bijvoorbeeld goed zijn voor de ander, rechtvaardig zijn, vrede sluiten. Het zijn waarden die je je kinderen graag wilt meegeven in de opvoeding. En nee, dat lukt echt niet altijd.

Ingrediënten voor opvoeden

Dat is niet erg, als je opvoeding maar een basis heeft, namelijk in je eigen overtuiging. Jouw echtheid als mens. Kinderen voelen door alles heen of je een rol speelt, of dat je echt bent.  De ingrediënten voor de opvoeding bestaat dus uit de liefde voor je kinderen, je echtheid in de waarden die je belangrijk vindt, en het telkens weer opnieuw beginnen. Ook als je er even niets van bakt. Misschien juist wel als je er niets van bakt.

Inmiddels zijn mijn kinderen leuke, verantwoordelijke en mooie volwassenen geworden. Die opvoeding is al met al toch best goed gelukt. En dat lag echt niet aan mijn perfecte ouderschap. Maar hee: echte ouders zijn niet perfect. En perfecte ouders zijn niet echt.

 

Deel dit verhaal:
Sandra Gaakeer

Geschreven door:

Thema: Mijn kind
1 juli 2020
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief