Ieks! Een moeilijke vraag van je kind

Het is weer zo’n avond dat je druk aan het multitasken bent. Met één arm laad je je boodschappen in de koelkast, met je andere hand roer je in een pan. Net op dat moment vraagt je oudste “Mam, weet jij eigenlijk zeker dat God bestaat?”

Een briljante vraag waar je als ouder vast wel wat mee wilt. Maar niet nu. Het eten moet namelijk snel op tafel staan, want zoonlief moet straks naar zwemles en je bent al laat. Daarnaast weet je het zelf ook niet echt zeker en schud je dus zeker niet een panklaar antwoord uit je mouw. Hoe moet je hier dan op reageren?

Antwoorden of parkeren?

Je kunt ervoor kiezen om in deze situatie niet altijd direct een antwoord te geven. Zeg in dat geval: “Dat weet ik nu op dit moment ook even niet, daar moet ik even over nadenken. Weet je wat? Na zwemles hebben we het er samen even over”. Dan weet je zoon dat zijn vraag serieus genomen wordt en krijg jij nog even tijd om erover te denken. Bedenk wel dat je er dan ook op terug moet komen. Ruim dus in gedachten alvast een half uur in na de zwemles.

In the act

Aan de andere kant kan het ook goed zijn om het moment te grijpen en samen met je kind te gaan zoeken naar antwoorden. Laat hem helpen bij het koken en zoek samen naar een antwoord. Vaak zitten kinderen helemaal niet op kant-en-klare antwoorden te wachten. Vertel hem eerlijk dat je het zelf ook niet zeker weet (als dat zo is), en vertel wanneer jij Gods aanwezigheid in je leven ervaart. Wat jij zegt, zal een kind vertalen naar eigen woorden en beelden, die bij zijn of haar leeftijd en zienswijze passen. Je zult versteld staan van de verrassende inzichten die dat kan opleveren.

Twijfelen aan God is geen zwakte

Vertellen dat je zelf ook wel eens aan Gods bestaan twijfelt, is geen teken van zwakte. Integendeel: als ouder iets van jezelf laten zien is een van de mooiste cadeaus die je een kind kunt geven. Als jullie samen op zoek gaan naar wat goed is voor jullie beiden en daarbij eerlijk bent, zal dat de onderlinge band alleen maar versterken. Wel is het belangrijk dat je je helemaal op je kind richt en je zijn of haar vragen serieus neemt.

Maar wat moet ik dan zeggen?

Hèt perfecte antwoord bestaat niet. Wat jij je kind mee wilt geven en hoe je dat doet, is iets heel persoonlijks. Hoe jij in het leven staat, hoe je bent opgegroeid en waar je in gelooft, bepalen de antwoorden die jij aan je kind geeft. Daarnaast kunnen antwoorden op ‘moeilijke vragen’ vaak veranderen. Jouw beeld van God was als kind van zeven waarschijnlijk anders dan nu als volwassene. Daardoor heeft het zoeken naar antwoorden iets van een weg die je aflegt. Op die weg kom je van alles tegen. Mooie, inspirerende momenten, maar ook momenten waarop je geconfronteerd wordt met jezelf. Door met je kind aan de slag te gaan rondom die vragen, maak je je kind deelgenoot van de weg die je gaat en laat je hem een stukje meelopen.

Antwoorden?

Er zijn vragen waar je eerst nog wat meer over wilt weten, voordat je ze kan beantwoorden. Daarvoor zijn allerlei boeken op de markt die voorbeeldantwoorden geven die je kan gebruiken ter inspiratie. Je kan je erin herkennen, of merken juist dat dit jouw antwoord niet is. Bedenk in ieder geval, dat een gesprekje met je kind altijd beter is dan een voorbeeldantwoord.

Hoe weet je nou zeker dat God bestaat?

Een moeilijke vraag, want echt zeker weten dat God bestaat, doe je niet. Toch kunnen er momenten zijn waarop mensen zeker weten dat God bestaat omdat ze hem ervaren. Sommige mensen hebben dat bij de natuur, een mooi muziekstuk of als ze een pasgeboren kindje vasthouden. Andere mensen ervaren Gods aanwezigheid juist als ze moeilijke of verdrietige dingen meemaken. Dan zien ze God niet, maar voelen ze dat hij hen helpt. In de Bijbel vind je ook veel verhalen over hoe mensen God ervaren hebben. Het leuke is dat iedereen dat op een andere manier doet. Ieder mens kan dus een andere reden hebben om in het bestaan van God te geloven – of niet.

Waarom gaan mensen dood?

Als er iemand in hun omgeving dood gaat, kan dat voor kinderen heel heftig zijn. Vaak begrijpen ze niet waarom dat nu juist bij die persoon moet gebeuren. In dat geval kan je uitleggen dat dit nu eenmaal een van de wetten van de natuur is. Niet alleen mensen gaan dood, maar ook dieren, planten en bomen. Dat kan je bijvoorbeeld zien in de verschillende seizoenen. In de lente gaat alles groeien, in de zomer bloeit alles en in de herfst sterft het weer af, waardoor het in de winter dor en doods is. Toch weten we dat het in de lente weer opnieuw zal beginnen. Zo is het ook voor de mensen. Ze worden geboren, groeien, worden ouder en gaan dood. Toch is de dood niet het einde van het leven. Zoals het in de natuur altijd weer lente wordt, gaat het leven van mensen ook verder. Ze leven op een andere manier, dicht bij God.

Bron: JOP

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Mijn kind
8 november 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief