Opvoeden is heel makkelijk

Opvoeden is heel makkelijk: het kan namelijk niet mislukken. Veel ouders zijn bang dat hun opvoeding mislukt: hun kinderen luisteren niet, zijn asociaal in de omgang of jatten als de raven. “Zo hebben we het ze niet voorgeleefd” is dan de veelgehoorde kreet. Sjoerd vertelt in deze video dat ouders hun eigen rol enorm overschatten. 

Sjoerd: “Ik zie dat bij mijn eigen kinderen. Ik kan opvoeden wat ik wil, maar het zijn volstrekt eigen individuutjes, met een eigen wil en een eigen karakter. Die kun je een beetje vormen, maar altijd ten dele. En dan is er nog de omgeving: in welke klas komt je kind terecht, in welke wijk woon je, kan ‘ie goed leren en, misschien wel het belangrijkste, heeft je kind een goede gezondheid? Het moet ook een beetje meezitten in de kindertijd, en op de meeste zaken heb je helemaal geen vat.”

Doe je best, maar overdrijf niet

Hij vervolgt: “Een opvoeding die niet kan mislukken, kan dus ook niet lukken. Je komt als ouder nooit op een punt dat je zegt van “en nou heb ik m’n kind precies waar ik ‘m hebben wil”. Dan blijk je na al die jaren niet aan je kind gedacht te hebben, maar aan jezelf. Doe dus je best in de opvoeding, maar overdrijf het alsjeblieft niet.”

 

Hoe kijk jij naar je rol in de opvoeding? Ik hoor het graag van je!

 

2 reacties op “Opvoeden is heel makkelijk
  1. Avatar Sipke Huizinga schreef:

    Opvoeden is loslaten. Steeds meer loslaten. In het prille begin is het kind in de moeder, dan wordt het geboren, navelstreng doorgeknipt, van borstvoeding naar gewone voeding. Eerste stapjes, dan fietsen, etc.
    Soms wil jij graag dat je je kind wat meer los kan laten, zodat het zichzelf kan aankleden, of op de wc poepen. Soms wil je kind vlugger: “ik kan zelf wel naar school fietsen” of “ik hoef niet opgehaald te worden”.
    Kortom: hoe laat je je kind steeds meer los zonder dat het risico op ongelukken te groot wordt.

  2. Avatar Marij-ke schreef:

    Opvoeden daar is geen vast recept voor. Zelf hebben wij ons aan de kinderen aangepast. Bij het groter worden de touwtjes laten vieren. Steeds een beetje meer. Tot ze op eigen benen konden staan. Dat was bij onze kinderen mogelijk.

Deel dit verhaal:
Sjoerd Muller

Geschreven door:

Thema: Mijn kind
22 oktober 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief