Opvoeden is soms wegkijken?

Opvoeden, las ik ergens, draait uiteindelijk om de relatie met je kind. Dat betekent dat je af en toe weg moet kijken en niet steeds overal bovenop moet zitten. Maar ja, is dat altijd de goede weg?

Ver voor 1 juni, het moment dat de horeca weer open ging, reserveerden onze jongens een plaats op het terras. Want eindelijk mochten ze weer naar een ontmoetingsplek. De maanden ervoor waren we streng geweest. Vrienden uitnodigen is prima, maar niet meer dan vier, liefst buiten en vanzelfsprekend op anderhalve meter. Ze hielden zich eraan, bewust van de gevaren van dat grillige virus.

Jongeren het mikpunt in de media

Maar goed, toen kwam dus dat heerlijke zonnige Pinksterweekend. Die eerste juni hielden ze zich nog keurig aan de regels. Maar al snel kwam daar verandering in. Ze mochten weer samen voetballen, dan ben je geen 1,5 meter uit elkaar en na de wedstrijd vergeet je dan dat je dan weer wel 1,5 meter moet aanhouden. Op zaterdagavond, ver na de wedstrijd, waren ze sowieso alle regels vergeten. En wij voelden wel dat het niet goed ging, maar lieten het een beetje los. Zo af en toe mompelden we dat het niet goed ging, maar echt met de vuist op tafel slaan deden we niet. We keken weg. Natuurlijk kon dat niet goed blijven gaan. Half september sloop Covid-19 ons gezin binnen.

Ondertussen werden jongeren het mikpunt in de corona crisis. Er werd een clichébeeld van feestende jongeren neergezet tegenover wijze ouderen. En dat helpt natuurlijk niet om van jongeren te vragen of ze solidair willen zijn.

Wat hadden we anders kunnen doen?

Inmiddels zijn we weer uit quarantaine en gaat het corona-leven weer door. Ik vraag me af of we het anders hadden moeten of kunnen doen. Kritiek krijgen vind ik moeilijk, als dat dan gaat over je kinderen die iets niet goed hebben gedaan (of zich niet aan de regels hebben gehouden) voel ik me als ouder aangesproken. Precies dat gebeurde in de media. Mijn eerste reactie was om bovenop het gedrag van onze kinderen te zitten, met als gevolg dat je elke keer weer tegenover je kinderen komt te staan. En juist in verbinding blijven met elkaar is zo belangrijk.

Relatie is ruimte

Een relatie opbouwen met je kinderen betekent dat er ruimte is voor de gevoelens en behoeftes voor beide partijen. Niet steeds corrigeren, soms wegkijken, vallend en opstaan een relatie opbouwen. Was het de goede weg? Ik weet het niet, maar we hebben verbinding met elkaar gehouden en er hopelijk van geleerd.

 

2 comments on “Opvoeden is soms wegkijken?
  1. Avatar Mar schreef:

    Gisteren stond er in de krant te lezen dat de tweede golf zou zijn door vakantievierende jongeren (bron RIVM) Dit vind ik niet fair. Want ik woon in een vakantiegebied en het was hier de hele zomer heel druk en dat waren grotendeels volwassenen en kinderen en afstand nemen lukte niet ook al wilde je dit en ondanks maatregelen. Ook zijn zowat alle mensen die ik ken op vakantie geweest in het buitenland. Dus heel veel mensen wilden graag op vakantie en hebben dit gedaan, niet alleen jongeren.

  2. Avatar Ine Ruth Thys-Rook schreef:

    Wij zijn juist wel thuis gebleven en hielden ons aan alle regels.
    Toch bang voor besmettingen die van terugkomende vakantiegangers ook ons kunnen besmetten…
    Hopelijk is deze periode snel voorbij…

Deel dit verhaal:
LEV

Geschreven door:

Thema: Mijn kind
3 oktober 2020
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief