Tegenslag of avontuur?

Ik kom met de fiets en twee zoons de tuin in en ik weet meteen dat het mis is. Alle deuren zitten keurig op slot, op de bank zit geen Tour de France kijkende echtgenoot en ik heb geen sleutels bij me. Mijn lief moest naar de tandarts, een half uurtje na de zwemles van onze zoon. Ik zou hem nog wel zien voordat hij ging. Maar twee jongens en mezelf aankleden (het was mee-zwemles) duurde wat langer dan anders, dus lief is al gevlogen. Ik heb bijna altijd mijn sleutels bij me, behalve vandaag.

Dus daar staan we, met natte haren, in de spetterregen. Oudste zoon zonder jas, want: ‘het was droog, mama!’ Deuren en ramen, alles op slot. Ik fiets naar vrienden die een sleutel hebben en staar in een leeg huis, oh ja, op vakantie. Er zit niks anders op. We wachten. Dichtbij het huis zitten we met z’n drieën op een tuinstoel YouTube filmpjes te kijken op mijn telefoon, maar de wifi wil toch niet zo lekker door de muren heen. Het begint ook harder te spetteren. In het hoesje van mijn telefoon vind ik een briefje van vijf Euro.

Dus we stappen weer op de fiets naar de supermarkt. We halen een doos donuts, waarom ook niet, een zak chips voor vanavond en een flesje Ice tea. Inmiddels regent het buiten gestaag door.
Daar zitten we, in de supermarkt, bij het infobord, met een lege doos donuts waar nu de chips in gestrooid zijn. Ik maak een foto van de donut-happende jongens en app deze naar mijn lief met uitleg over het ontbreken van de sleutels. Even later belt hij op, hij gaat nu op weg naar huis. Dus daar gaan we, met een restje chips en Ice tea, door de regen richting huis.

‘Als ik thuis ben’ zegt mijn oudste zoon, ‘trek ik lekker mijn onesie aan.’ ‘Ja! En warme sokken!’ zegt de ander. ‘Mogen we dan tv kijken?’ ‘Ja,’ lach ik, terwijl ik de regen uit mijn gezicht veeg, ‘dan mogen jullie tv kijken.’ We schuilen nog even met zijn drietjes in de schuur, totdat het lachende gezicht van mijn lief bij de achterdeur verschijnt. ‘We hebben donuts gegeten papa!’ vertellen mijn jongens met blije gezichten, terwijl ze de natte kleren afpellen en zich in warme onesies hijsen.

Ik stond inwendig te foeteren op mezelf, toen ik voor die dichte deur stond met twee jongens, waarvan één zonder jas. Echter mijn zoons vonden het een prachtig avontuur wat we hadden beleefd. Iets om trots aan papa te vertellen. Omdenken noemen ze dat toch?

2 reacties op “Tegenslag of avontuur?
  1. Avatar Anoniem schreef:

    oh wat een prachtig avontuur en m.m.m.l zegt ” wat kan ze goed schrijven” en lachte hartelijke om jouw “lief”
    vak.gr. Wil

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Thema: Mijn kind
15 juli 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief