The Passion bij De Luizenmoeder: Geen Passion zonder bezinning

Luizenmoeder Hannah zat als een huilende Maria bij het kruis in de conciërge-kamer van Volkert in de laatste aflevering van De Luizenmoeder. Volkert is net bloedend vertrokken na een onterechte veroordeling. Als een moederlijke Maria had Juf Ank nog gezegd: ‘Geloof me. Hij komt terug.’ ‘Dat geloof ik niet’, antwoordde Hannah.

De aflevering die met een parodie op The Passion begon was zelf een passie-verhaal. Na Kerst laten de makers van De Luizenmoeder zien dat ze pijnlijk de vinger op de zere plek kunnen leggen. ‘Weer een onschuldig iemand aan het kruis genageld’, bitste juf Ank twee moeders toe die de verhalen begonnen. ‘Jullie hebben het verhaal van The Passion goed begrepen. Gaan jullie je maar eens bezinnen.’ Een verwijzing was dat naar de Ramadan die op dat moment centraal stond op school. Maar tegelijkertijd een verwijzing naar The Passion: die kun je niet echt beleven zónder bezinning. Zo maar mee lallen met bekende liedjes leverde deze moeders geen besef op waar de kruisiging eigenlijk over ging.

Onschuldig

Het begon onschuldig. Een dochter van een van de moeders had gezien dat Volkert de broek omlaag trok in de wc van de dochter van Hannah. Wat logisch zijn werk was werd door moeders nu in een heel ander licht gesteld. Hij zal toch niet? Voor de zekerheid dan maar kiezen voor je kind? Ook al wordt iemand voor het leven beschadigd? The Passion volgens De Luizenmoeder ging over het gemak waarmee we mensen veroordelen en framen; er van alles bij halen, waardoor iemand een gevaar wordt. En onschuldig veroordeeld wordt. Terwijl het in eerste instantie duidelijk was dat het nergens op sloeg.

Trial by media

De oproep tot bezinning van juf Ank was geen pleidooi om misbruik onder het tapijt te vegen of in de doofpot te stoppen. Natuurlijk moeten we alert blijven en geloof je slachtoffers altijd. Maar hier was geen slachtoffer. Juf Ank riep op tot bezinning. Om eerst na te denken voordat je iemand veroordeelt. Krijg je nog een kans als eenmaal je naam verbonden is aan iets strafbaars of onoorbaars, terwijl je er zo overduidelijk niets mee te maken hebt? Nee, en zeker niet in een media-cultuur, waarin wat gezegd is gezegd blijft en het frame blijft hangen.

Komt het goed?

De spannende vraag is natuurlijk: komt Volkert terug? Ik denk het niet. Volkert is Jezus niet. Wat wonderlijk gebeurt met Jezus gaat volstrekt tegen alle logica in van onze wereld. Eens veroordeeld, altijd veroordeeld. Auw, dat doet pijn. En daarom is het goede satire. Een goede spiegel. Helaas. Misschien helpt het als we onszelf meer zouden bezinnen en gebeuren er dan minder ongelukken.

Waarop had jij je meer willen bezinnen of anderen zich meer moeten bezinnen? Hoe bezin jij je richting Pasen?

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Mijn kind
2 april 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief