Wat als je in je huis geen veilig thuis vindt? Deel 2

Toen de scholen dichtgingen vanwege corona, verloren we niet alleen kinderen uit het oog die onze zorg extra nodig hebben. Zij verloren vaak hun veilige plek, omdat het thuis niet veilig voor hen is.

Als je de cijfers ziet, dan schrik je dat kindermishandeling en kindermisbruik zo vaak voorkomt in gezinnen: elk jaar worden meer dan 119.000 kinderen mishandeld. Omgerekend is dat gemiddeld 1 kind per klas.

Wat is kindermishandeling?

Niet alleen fysiek geweld, ook verwaarlozing, uitschelden of kleineren van een kind vallen hieronder. En, wat veel mensen niet beseffen, ook het getuige zijn van mishandeling is een vorm van kindermishandeling.

Signaleren en handelen

Als vertrouwenspersoon ben ik met de leerkrachten alert op signalen van kinderen. Vanaf 2013 is namelijk de meldcode verplicht voor scholen, en in 2019 is deze aangescherpt. We nodigen ouders uit voor een gesprek als er zorgen zijn over bijvoorbeeld het ineens veranderd (en zorgelijk) gedrag, de concentratie of prestaties van hun kind. Of bij onverklaarbare blauwe plekken of uitlatingen van hun kind die zorgen geven. En ja, dan kan het duidelijk worden in een gesprek dat er een onschuldige verklaring is voor de signalen die we opvingen van een kind. Maar ook dan geldt, dat we het kind in beeld hebben. Dat we de zorgen konden delen met de ouders en in kaart konden brengen en we meteen konden handelen als het wel nodig zou zijn. Doordat de kinderen thuis moesten blijven viel deze mogelijkheid tot controle weg.

Wie ziet mij?

Tijdens een training van de Taskforce kindermishandeling in Tilburg vertelde een meisje van 18 hoe haar kindertijd voor haar was geweest, met veelvuldige mishandeling en misbruik. En het allerergste was het voor haar, dat er niemand was die de signalen die ze gaf onderkende. Dat er niemand was die actie ondernam om haar te helpen, niemand die in de gaten kreeg wat er zich achter de voordeur afspeelde. Dat ze totaal op zichzelf was aangewezen terwijl ze gewoon kind wilde zijn. Als er maar één persoon zou zijn geweest die haar had gezien zou dat voor haar een wereld van verschil hebben gemaakt. Eén persoon die verder zou vragen en zou willen luisteren naar het verhaal dat ze steeds dieper verborgen hield om zich staande te houden.

Ook deze ouders houden van hun kind

In gesprekken met ouders valt me altijd een ding op. Elke ouder wil het beste voor zijn of haar kind. Ook ouders die handelingsverlegen zijn. Ouders die de fouten herhalen die hun eigen ouders maakten. Ouders die hun kind verwaarlozen. Die hun zelfbeheersing verliezen, moe zijn of wanhopig. Ouders die hun problemen afreageren. Ouders die hun foute keuzes in de opvoeding rechtvaardigen. In al deze situaties hebben ouders hulp nodig om het patroon te doorbreken. Hulp om de negatieve spiraal om te buigen naar een positieve. Zodat ook hun huis een veilig thuis kan worden.

Heb je vermoedens van kindermishandeling? Bel met Veilig thuis: 0800-2000. Chatten kan ook via https://veiligthuis.nl

Voor meer informatie kun je terecht bij: https://www.praatoverkindermishandeling.nl

One comment on “Wat als je in je huis geen veilig thuis vindt? Deel 2
  1. Avatar Gerard de Ronde schreef:

    Een pijnlijke openbaring van weggestopte pijn. Voor velen troostvol vanwege de herkenbaarheid. Goed dat ze er niet alleen voor staan en dat er mensen zijn die oprecht om hen geven.

Deel dit verhaal:
Sandra Gaakeer

Geschreven door:

Thema: Mijn kind
9 september 2020
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief