Zo help je peuters hun eigen antwoorden te vinden

Peuters vragen door, soms tot het vermoeiende aan toe. Ze willen precies het naadje van de kous weten. Zo wordt de wereld om hen heen steeds groter en begrijpelijker. Als kinderen groter worden stellen ze per dag misschien iets minder vragen. Maar ze hebben én stellen ze nog steeds. Vaak zijn het vragen waar je als ouder ook niet één, twee, drie een antwoord op hebt. Dit is zeker het geval wanneer het om de zogenoemde levensvragen gaat.

Wanneer je kind levensvragen heeft, kun je deze vragen dus of negeren of té snel van een antwoord voorzien, vaak zonder dat je het zelf in de gaten hebt. Er is nog een derde manier om om te gaan met de levensvragen van je kind. De kindertheologie biedt ons hiervoor handvatten. In de visie van de kindertheologie is het belangrijk dat jij als opvoeder kinderen helpt hun eigen antwoorden te vinden. Hiervoor kun je drie verschillende rollen inzetten (Freudenberger-Lötz, 2007).

Rol 1: Opmerkzame waarnemer

Allereerst ben je de opmerkzame waarnemer. Wat voor soort vraag stelt je kind je eigenlijk? Of kan het juist zijn dat je kind met vragen rondloopt, maar deze niet onder woorden kan of wil brengen? Wat vraagt het zich af als het vertelt over school of over gebeurtenissen uit het nieuws. Of als het nadenkt over een verhaal dat jullie samen gelezen hebben? Maar ook als je kind al bezig is met het formuleren van antwoorden op zijn vragen, blijf je waarnemen wat het zegt. Hoe denkt je kind? Je hebt deze goede waarneming nodig om met je kind in gesprek te raken over zijn vragen.

Rol 2: Stimulerende gesprekspartner

Daarnaast ben je namelijk ook een stimulerende gesprekspartner. In deze rol ga je samen met je kind op weg. De vragen van je kind stimuleren jou namelijk ook om verder te denken dan je eigen vertrouwde denkkaders. Je stelt nieuwe vragen, waardoor je zowel je eigen begrip als dat van je kind stimuleert.

Rol 3: Begeleidende inhoudsdeskundige

Tenslotte ben je de begeleidende inhoudsdeskundige. Want hoewel je als opvoeder niet overal een antwoord op hoeft te hebben, heb je over veel van de vragen van je kinderen ook al eens nagedacht. En heb je voor jezelf minstens stukjes van antwoorden gevonden. Deze mag je inbrengen in het gesprek. Doe dit zonder kinderen de ruimte te ontnemen, hierover zelf na te denken. Juist in de Bijbel komen we allerlei personen tegen, die worstelden met levensvragen en hierop antwoorden vonden. Je kunt je kind dus heel goed kennis laten maken met bijbelse personages of tekstgedeelten. Om hen zo te helpen antwoorden op hun eigen levensvragen te laten vinden.

Door opmerkzaam waar te nemen, door je kind als gesprekspartner te stimuleren en door het nieuwe informatie te geven als begeleidende inhoudsdeskundige help je je kind antwoorden te vinden op zijn levensvragen. En help je het te ontdekken wie het is en wie het mag zijn, en hoe zij zich verhoudt tot de ander en de Ander.

Gebruikte literatuur

Freudenberger-Lötz, P. (2007). Forschungswerkstatt “Theologische Gespräche mit Kindern”. Das Karlsruher Projekt und seine Konzequenzen. Theo-Web. Zeitschrift für Religionspädagogik, 6(2), 7-26.

Valstar, J. (2015). Kindertheologie: de basis. In J. Valstar, M. Willems, H. Kuindersma, C. Borré & G. Büttner (red.). God is buiten de tijd. Kindertheologisch leren kijken (p. 10-37). Amersfoort: Kwintessens.

Schweizer, F. (2013). Das Recht des Kindes auf Religion. München, Gütersloher Verlagshaus.

Dit is een deel van een artikel dat eerder geplaatst in het oudermagazine van Ouders van Waarde ‘Ouders bedankt!, nummer 5. Auteur: Corina Nagel. Bron: JOP van de Protestantse Kerk Nederland. 

 

Een reactie op “Zo help je peuters hun eigen antwoorden te vinden
  1. Avatar Lionne schreef:

    Bedankt voor het mooie stukje tekst

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Mijn kind
12 november 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief