Kracht naar kruis: meer dan je dragen kunt, of niet?

Kracht naar kruis: meer dan je dragen kunt, of niet?

3 december 2014 7

Kracht naar kruis. God geeft je nooit meer dan je dragen kunt. Klinkt mooi, maar is het waar? Waarom heb ik dan zo vaak het gevoel dat alles me teveel wordt en dat ik helemaal niet sterk genoeg ben? Onlangs ging ik er anders naar kijken. Misschien krijg ik wat ik dragen kan, maar maak ik het zelf zwaarder dan nodig is.

Misschien heb ik inderdaad een kruis gekregen dat precies is afgepast op mijn draagkracht, maar is mijn tiltechniek niet goed. Het kan ook zijn dat ik het moeilijk vind om anderen om hulp te vragen, zodat we mijn kruis tijdelijk samen kunnen dragen. Ik kan allerlei bagage aan mijn kruis hangen, waardoor het onnodig zwaar wordt. Dat kan bijvoorbeeld door piekeren of door niet te accepteren wat er gebeurt. Door al deze oorzaken maak ik mijn kruis zwaarder dan nodig is.

Sterk genoeg

Ik blijf het lastig vinden. Maar de enige manier om erop te vertrouwen dat ik inderdaad ‘kracht naar kruis’ krijg, en dat ik sterk genoeg ben om te (ver)dragen wat er op mijn pad komt, is door te geloven dat ik zélf de ballast aan mijn kruis hang die het te zwaar dreigt te maken. Of het klopt weet ik niet. Of het voor iedereen geldt ook niet. Maar misschien zou het zo kunnen zijn?

Hoe zorg jij dat je kunt dragen wat er op je pad komt?

close

Tips en inspiratie in je mailbox?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang elke week inspiratie voor geloof en zingeving in je dagelijks leven.

Gastblogger
MijnKerk.nl
7 reacties op “Kracht naar kruis: meer dan je dragen kunt, of niet?
  1. anne

    Nee, Marijke.
    Een kruis kán te zwaar worden om te dragen.
    Misschien kijkt God soms de andere kant uit?
    Als je (en ik) zo aan het tobben bent over veel, teveel, dan lukt het dragen niet meer, dan wordt het slepen en dat laat een spoor na.
    Het kruis kan zelfs zó zwaar worden, dat je de helpende mensen niet eens kunt zien. Zo zijn we bezig met dat zware kruis…….
    Uiteindelijk geef je het op, geef je alles op of laat je de helpende handen toe.
    Maar dat men kracht naar kruis krijgt, dat geloof ik echt niet (meer).

    3 december 2014
  2. Nicolet

    Zelf denk ik dat wij hier in deze tijd en hier in het westen wel eens vergeten dat deze woorden werden geschreven aan een gemeente en niet aan één persoon <3 Ik geloof er niet in dat IK kracht naar kruis krijg, wel dat WIJ kracht naar kruis krijgen. Maar dan moet ik inderdaad een handje toesteken om een ander te helpen dragen en (o, hoe moeilijk!) mijn zwakte tonen en anderen toestaan om mij te helpen sjouwen.

    3 december 2014
  3. lien van os

    Mooie woorden en zeker waar

    4 december 2014
  4. Elly

    Lieve Marijke, wat een mooi bericht!! Ik geloof zeker niet dat God even de andere kant op kijkt. Blijf geloven in God, maar vooral óók in jezelf!

    7 december 2014
    • Marijke

      Ik geloof ook niet dat God de andere kant op kijkt. Niet zelf bedacht: in narigheid is God in ieder geval altijd nabij. God is er altijd bij.

      Je kan ook denken aan het gedicht Voetstappen. Jammergenoeg blijkbaar wel iets wat je pas achteraf ziet/ervaart … maar ik probeer om me toch in het heden me er wel aan vast te houden.

      7 december 2014
  5. Evert Everts

    Hierover wilde ik een stukje schrijven, en rondzoekend kwam ik ook deze mooie blog tegen. Mag ik delen wat ik geschreven heb?

    Als de last te zwaar is
    “God zal je geen last opleggen die zwaarder is dan je kunt dragen.”
    Misschien hebt u wel eens een kaartje gekregen met deze tekst erop. Vast en zeker goed bedoeld als een bemoediging van lieve, gelovige mensen. Iemand vroeg mij tijdens een pastoraal bezoek: dat staat toch zo in de bijbel? Leg het mij dan eens uit, want ik begrijp dat niet.
    Ik was eerst een beetje verlegen met de vraag, want tekst kwam mij wel bekend voor, maar wist niet meteen waar ik het in de bijbel moest zoeken. Totdat ik ontdekte dat het helemaal niet in de bijbel staat. Wat wel in de bijbel staat, is 2 Kor. 1:7-11. Daar zegt Paulus letterlijk dat hij en zijn metgezellen het juist wel uitermate zwaar te verduren hadden gekregen, boven hun vermogen, zodat ze aan hun leven wanhoopten. Te zwaar, dus!
    Paulus heeft het ervaren als een les, om niet te vertrouwen op zichzelf, maar op God die de doden opwekt. Net zoals hij eerder al schreef (1 Kor. 10:13): God is getrouw: Hij zal niet toelaten dat u verzocht wordt boven wat u aankunt, maar Hij zal met de verzoeking ook de uitkomst geven om die te kunnen doorstaan. Op deze tekst zal het wel gebaseerd zijn, die vroom klinkende spreuk: “God zal je geen last opleggen die zwaarder is dan je kunt dragen.” Maar het staat er niet!
    Tijdens de betreffende pastorale ontmoeting heb ik gevoeld, hoe gevaarlijk zulke verdraaide teksten zijn. Want het probleem was: mijn gesprekspartner ervoer het leven juist wel als erg zwaar, echt te zwaar om te kunnen dragen. Dat maakte dat ze in de knoop kwam met haar geloof in God: Hoe kan dit nou? Vergist God zich? Of stel ik mij aan? Als het niet aan God ligt, dan moet het toch wel aan mij liggen?
    Wat we juist leren van Paulus is: hou er mee op zo te denken. God is trouw en machtig. Hij geeft kracht naar kruis (weer zo één van een tegeltje of een kaartje, en niet uit de bijbel; dus ook mee oppassen!).
    Echt houvast geeft wat Jezus gezegd heeft (Joh.16:33): In de wereld zult u verdrukking hebben, maar heb goede moed: Ik heb de wereld overwonnen. Daarom kunnen we er ten allen tijde van op aan (Psalm 27:26):
    Bezwijkt mijn lichaam en mijn hart,
    dan is God de rots van mijn hart
    en voor eeuwig mijn deel.
    Ds. E.Everts, Deventer

    13 januari 2015
  6. Marijke

    Bedankt voor jullie reacties. Heb niet echt de rust om te reageren, maar heb ze zeker gelezen!

    8 februari 2015

Reacties zijn gesloten.