Ook zo’n honger? 

Een liefdesrelatie die verbroken wordt; als mokerslag of als een langzaam proces waarin de verwijdering langzaam ontstaat? Uit ervaring weet ik dat zo’n breuk altijd gepaard gaat met lichamelijke verwijdering. Van de één op de andere dag ontmoet je de ander niet meer bij thuiskomen, niet meer in de badkamer, niet meer in bed. Of langzaamaan verdwijnen omhelzingen, zoenen en seks uit de dagelijkse omgang. 

In een eerdere relatie maakte ik beide processen mee. In eerste instantie met een klap uit elkaar, om vervolgens weer bij elkaar te komen en er langzaam achter te komen dat er teveel stuk is en te weinig is wat nog verbindt. Terugkijkend kan ik zeggen dat de fysieke eenzaamheid die volgde minstens net zo heftig was als de emotionele achtbaan waar ik in zat.

Tijdens verdriet wilde ik getroost worden. Een arm om me heen en een hand op mijn schouder. Echter, wie moest dat doen? Precies; híj die niet meer in mijn leven was. Ontroostbaar omwille van die ex-partner die dit verdriet niet kan troosten. Nachtelijk eenzaamheid in een veel te groot bed, eenzaamheid die pijn in je lijf doet. Het gemis van lichamelijke intimiteit leidde tot het hebben van one night stands of het misschien jullie ook welbekende seks-met-je-ex; een honger die gestild moest worden.

Het gebrek aan lichamelijke aanraking kan leiden tot ‘huidhonger’. De één is hongeriger dan de ander. Nederland kent een cultuur waarin lichamelijke aanraking niet vanzelfsprekend is. Uit beleefdheid geven we een hand. Wanneer we elkaar beter kennen, geven we elkaar drie zoenen. Die drie zoenen worden overigens in de lucht gegeven en belanden zelden écht op een wang. Hoe anders is dat in andere culturen waar veel makkelijker geknuffeld wordt, waar een begroeting meer is dan alleen handschudden? Met #MeToo vers in het geheugen is het taboe op de aanraking van de ander misschien nog wel groter geworden. En dat terwijl een mens minimaal twaalf aanrakingen per dag nodig heeft om geen honger te krijgen.

Alleen komen te staan na een relatiebreuk betekent automatisch minder lichamelijk contact. Ik realiseer me dat dat voor de één een bevrijding kan zijn. Er zijn echter ook situaties waar het een groot gemis is. 

Hoe het verder ging met die honger? Ik trof vrienden die me konden troosten, ik tref ze nog en als we elkaar begroeten omhelzen we elkaar hartelijk. Seks-met-de-ex komt niet meer voor, die honger nam af. Er ontstond ruimte voor een ander. Het verschil tussen liefdevolle aanraking en lichamelijke lust werd me duidelijk.

Zorg goed voor jezelf, luister daarbij naar je lijf. Zorg goed voor de ander, als je uit eigen ervaring weet dat alleen komen te staan ook in fysiek opzicht een grote verandering is. Schuw het onderwerp ‘huidhonger’ niet. Huidhonger staat namelijk niet gelijk aan het gebrek aan seks. Huidhonger gaat over de behoefte aan liefdevolle aanraking die van levensbelang is voor iedereen. Of je nu net uit elkaar bent, al langer single bent of al 25 jaar getrouwd bent.

 

Een reactie op “Ook zo’n honger? 
  1. Avatar Joyce schreef:

    Mooi, open geschreven. dankjewel !

Deel dit verhaal:
LEV

Geschreven door:

Thema: LEV
14 september 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief