Religie en geboorte horen bij elkaar

Ik sprak met een goede vriendin: Elke Godthelp. Ze is verloskundige in het midden van het land en vindt dat religie en geboorte sterk met elkaar verbonden zijn.  Elke is ook moeder van vijf kinderen, houdt van het buitenleven en geniet van de kleine dingen.

Elke: “Tiktiktiktiktiktik… ik luister met de doptone naar het hartje van de baby. De aanstaande moeder zit met haar ogen dicht met haar handen om haar buik geconcentreerd in het warme water van het hypermoderne bevalbad van het geboortecentrum. Het licht is gedimd en ze ademt rustig, in afwachting van de volgende wee. De aanstaande vader schiet een foto van het verstilde tafereeltje. Toen ik een paar uur eerder bij hen thuis kwam om te kijken of de geboorte zich aandiende zag ik naast het bed een paar boeken op het nachtkastje liggen. Iets over opvoeding, een thriller en bovenop een bijbeltje. De aanblik van het bijbeltje raakte me ineens. De aanstaande moeder ving mijn blik en herkende waarschijnlijk iets. ‘Ik haal er Kracht uit,’ knikte ze lachend richting het bijbeltje, ‘ik dacht, dat kan ik best gebruiken als de baby gaat komen!’ ‘Je hebt groot gelijk,’ zeg ik en bedenk dat ik in mijn werk ook wel eens om Kracht vraag.”

Menselijke natuur

Ze vervolgt: “Ik heb het mooiste beroep van de wereld. Ik sta naast mensen in het proces van een kind krijgen en ouders worden. Ik mag er zijn voor een vrouw in barensnood en probeer haar gedurende haar zwangerschap en bevalling in haar kracht te houden. Omdat geboorte geven (giving birth) iets is vanuit de menselijke natuur. Maar wel iets wat spannend is en nooit hetzelfde verloopt. Dat proces goed bewaken vraagt aandacht, wijsheid, geduld, creativiteit en indien nodig doelmatig, adequaat handelen. Het vraagt soms letterlijk en figuurlijk Kracht.”

De tekst gaat verder onder de foto. 

Bij mensen thuis

“Ik kom bij mensen thuis. Pakweg twintig jaar geleden zag ik regelmatig een geborduurde Bijbelse trouwtekst naast de trouwfoto boven het bed hangen. Of de belijdenisteksten aan iedere kant boven de nachtkastjes. Bij een islamitisch stel trof ik tot mijn grote verrassing èn schrik eens een geslacht schaap aan in de badkamer toen ik mijn handen wilde wassen. Het offerfeest begon de volgende dag. En er zijn godsdiensten waarbij er iets onder het matrasje wordt gelegd om de baby te beschermen.”

Het leven heeft een betekenis

“Religie en geboorte horen bij elkaar. Misschien omdat leven ook met dood te maken heeft. Met kwetsbaarheid en weerloosheid en tegelijkertijd met oerkracht en het besef dat dit alles zo nauw met elkaar verweven is. In nood leer je bidden en in onbeschrijfelijk geluk voel je dankbaarheid.”

“Een zwangerschap en het groeien van nieuw leven is een regelrecht wonder, een bevalling kan een strijd zijn, de geboorte heeft vaak iets heiligs. De ontlading en opluchting bij de eerste huiltjes, de verwondering en dan.. vaak vóórdat de waan van de dag weer bezit neemt van iedereen en via de app en de telefoon de héle wereld mag weten dat het nieuwe leven er is… eerst de verstilling. Een kind wat een (doop-)naam krijgt. De baby die ik bij de moeder in haar armen leg en waarover een ontroerde moslimvader in een eerbiedig verstilde verloskamer koranverzen uitspreekt. Zo’n moment raakt voor mij aan de kern van ons bestaan, dat het leven betekenis heeft en niet willekeurig is. Het maakt dat ik wil geloven dat God aanwezig is en meegaat in de loop van het leven.”

Hou vol!

“Een paar uur later volgen de weeën elkaar snel op. De totale rust verdwijnt wat naar de achtergrond als de aanstaande moeder persdrang krijgt en alle spulletjes worden klaargezet. Tiktiktiktiktik.. het hartje klopt onvermoeibaar. Het wordt zwaarder en de aanstaande vader zit met een van spanning vertrokken gezicht en fijngeknepen vingers aan de badrand. Samen spreken we de aanstaande mama moed in. Hou vol! Nog even! Jij kunt dit! Een paar weeën later wordt in het water een klein jongetje geboren. Nog onder water kijkt hij met open ogen rustig de wereld in. Als zijn moeder hem wat later boven water tilt en in haar armen neemt slaakt hij een paar flinke kreten en nestelt zich tegen haar aan. Stralend en opgelucht kijken we elkaar allemaal aan. ‘Hij heet Adam’ zegt de vader, ‘net als in het begin.’  We kijken allemaal hoe Adam zijn vingertjes om die van zijn vader klemt. Het is een adembenemend plaatje. De camera klikt in de handen van de kraamverzorgster.”

Je kunt altijd om hulp vragen

“Je zou zulke momenten willen vasthouden. Als ervaren verloskundige èn moeder van inmiddels grotere kinderen weet ik dat met het ontvangen ook direct het leren loslaten begint. Ik zucht onwillekeurig diep en de kersverse ouders lachen me een beetje uit.  Ach ja, ook deze Adam zal zijn weg wel vinden, samen met zijn papa en mama. Dat daar Kracht voor nodig is zo nu en dan, dat spreekt vanzelf. Zou het niet prachtig zijn als alle ‘pasgeboren’ ouders weten dat ze altijd kunnen vragen om hulp, natuurlijk aan allen die hen lief zijn, maar ook aan Hem die er al vanaf het begin bij was?!”

Vind jij dat geboorte en religie bijelkaar horen? En heb jij wel eens hulp aan God gevraagd rond de geboorte?

 

 

Deel dit verhaal:
LEV

Geschreven door:

Thema: LEV
22 juni 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief