Geven we slachtoffers van het coronavirus op?

Je zal maar op die boot zitten… Een boot vol met patiënten met het Coronavirus. Je mag er niet vanaf. Je vreest misschien al de airco. Hoe ga je nog met andere mensen om in je angst voor besmetting?

Je zal maar in zo’n afgesloten stad in China wonen. Het openbare leven ligt plat. Naar wie ga je toe, naar wie zie je om? Wat als je zelf in nood komt, ziek wordt, of andere hulp nodig hebt? Wie is er dan voor je?

Quarantaine

Na de eerste ervaringsverhalen van mensen die in quarantaine zaten, komen deze vragen in me op. Ik stel me voor hoe angstig en uitzichtloos die situaties kunnen voelen. En ik vraag me af hoe menselijk we met elkaar omgaan?

Pech gehad?

Vanuit een maakbaar perspectief snap ik dat we proberen de ziekte in te dammen, te isoleren. Maar daarmee isoleren we ménsen, levens, mede-mensen. Wij hadden net zo goed in hun schoenen kunnen staan. Hebben wij dan geluk en zij dan pech?

Gelijk

Geloof leert me te denken vanuit een kwetsbaar perspectief. Het kwade is niet buiten onszelf, maar loopt dwars door onszelf heen. Wij zijn net als zij. Alleen zijn wij niet ziek of bevinden we ons niet op het verkeerde moment op de verkeerde plaats.

Solidariteit

In alle bestrijdingsverhalen mis ik de solidariteit met de slachtoffers, zieken en geïsoleerden. Wat als hier in een dorp zieken zijn? Of iemand in je familie- of vriendenkring ziek is? Mijden we ze dan? Ja, God heeft ons ook verstand gegeven, maar toch niet om hen te ontnemen dat ze mens zijn? En dus aandacht en liefde nodig hebben?

Risico

Dat is niet zonder risico. Maar leven we om alle risico’s te vermijden? Het is een verschrikkelijk moeilijke keuze waar mensen voor staan die omringd worden door zieken, allereerst de doktoren en verpleegkundigen. Ik heb diep respect voor ze.

Teken van leven

Het zou toch minimaal fantastisch zijn als we al deze geïsoleerde mensen een teken van leven zouden kunnen geven: we zijn jullie niet vergeten! En we geven jullie niet op! Nu nog een influencer vinden die dat met een mooie hashtag de wereld in wil slingeren. En tot die tijd bid ik dat dit virus voorbijgaat. Niet alleen aan mij en mijn liefsten, maar aan iedereen.

Wil je ook meebidden vanwege de verspreiding van het Corona-virus? Eerder schreef ik dit gebed.

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Mijn lijf
18 februari 2020
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief