Brief #4 Daniëlle | Wat wil God van mij?

Lees mee met Daniëlle en Rebecca! Wat begon als een hart onder de riem in een geloofsdip heeft geresulteerd in een wederzijdse zoektocht in geloof. Lees hoe ze elkaar inspireren en hun ups en downs bespreken! Daniëlle begint deze keer met een reactie op Rebecca’s vorige brief.

Beste Rebecca,

Wat fijn om te horen dat je mijn verhaal herkent. Het doet me goed dat jij en onze volgers iets aan onze briefwisseling hebben. Soms denk ik wel eens dat ik voor Jan Doedel in het luchtledige aan schrijven ben, maar gelukkig valt dat mee.

Wat nou als alles is mislukt?

Door de meivakantie is er geen werk om me op te storten (het is er wel, maar ik doe er heel bewust even niets mee). De keuze om nog meer vertragen is goed. Is het bij jou al een beetje gelukt? Je hebt goed begrepen dat ik al het enige heb meegemaakt. Een bijkomend voordeel is dat ik inmiddels de weg naar hulp goed weet te vinden. Dus ik heb hulp ingeschakeld. Mijn angst is dat ik de naderende storm niet aankan. Ik ben bang dat het heel lang duurt voordat ik weer op de been zal zijn. Ik vrees dat de dingen die ik graag wil doen (weer) op de lange baan gaan. Het gaat dan met name over de grote dingen in het leven. Denk bijvoorbeeld aan een gezin starten etc.

Inmiddels heb ik ook wel geleerd dat gemaakte plannen altijd bijgesteld moeten worden. Ergens dacht ik dat mijn “strippenkaart des onheils” inmiddels wel vol was. Later bedacht ik me dat Job dat misschien ook zo heeft ervaren. Het komt uiteindelijk wel op zijn pootjes terecht. Het zal alleen anders gaan dan hoe ik het voor me zie. Het is een voorzichtig vertrouwen waar ik me aan vasthoud.

Wat nou als ik niet meer geloof?

Aan het begin van deze serie blogs/brieven wist ik helemaal niet goed wat ik met mijn geloof wilde. Gek genoeg doet het pijn wanneer ik anderen schouderophalend hoor zeggen dat ze er niks meer aan zouden hebben. Op YouTube vond ik een nieuwe vlog serie “Holy shit!” De hoofdpersoon is ongeveer even oud als ik. Ze wil ontdekken of ze nog wel of niet wil geloven. De vragen die ze stelt vind ik heel herkenbaar. Het zijn de vragen waarvan ik heel lang het gevoel had dat ik ze niet mocht stellen. Wat stoer dat ze deze persoonlijke reis op video deelt.

Ik vind het überhaupt heel spannend om onder een pseudoniem te schrijven over mijn zoektocht. Deze vlog ga ik dus volgen. Het geeft rust om zelf al het antwoord op haar grote vraag te kunnen geven. Ik geloof.

Wat nou als ik blijf struikelen?

Eén van de aanleidingen van Marjon uit “Holy shit!” is dat ze onrust ervaart dat ze niet weet waar ze nu staat. Dat blijft. Wat wil God van mij? Waar gaat mijn pad heen? Die vragen blijven. Mijn meditatieboek heeft een lange (maar hele waardevolle) inleiding die ik laatst pas gelezen heb. Eén van de dingen die de schrijver zegt over de Bijbel is dat het een boek van struikelen is waar God de tijd voor neemt. De mensen uit de verhalen lopen ook niet in een rechte lijn de hemel in of een “happily ever after”. Hij neemt ze mee de woestijn in -soms letterlijk- en spreekt daar tot het hart. Het lijkt alsof mijn vragen steeds uitkomen op dezelfde conclusie als in mijn eerdere blogs. Het is een kwestie van actief blijven zoeken.

Ik doe het niet alleen

Sinds de start van mijn schrijven heb iets heel belangrijks geleerd. Ik ben niet de enige die zoekt. Daarnaast gaat geloven zelden perfect of volgens een bepaald recept. Jouw brieven bieden inspiratie en herkenning. Gesprekken over mijn blogs met vrienden bieden de mogelijkheid om inzichten te delen. Uit de gesprekken die ik steeds gevoerd heb blijkt dat anderen vergelijkbare vragen hebben. Geloven is super persoonlijk. Dat maakt het aan de ene kant ontzettend ingewikkeld om uit te vogelen. Als we dat toch allemaal dan moeten doen, kunnen we er net zo goed wat meer ontspannen mee om gaan. Ik kan het nog niet volmondig zeggen, maar als ik niet weet, mag ik het aan God vragen. Een vriendin stuurde me een lied dat ik tot slot nog met je wil delen. Opwekking 710. Het troostte me.

Liefs,

Daniëlle

Lees hier het antwoord van Rebecca

Deel dit verhaal:
Daniëlle Stevens

Geschreven door:

Thema: Met aandacht leven
7 mei 2020
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief