De ziel onder de arm

De ziel onder de arm

11 december 2014 8

Het lijkt me niet verkeerd om af en toe die ziel eens onder je oksel te nemen. Want het is een situatie, waarin je je twijfels en jezelf serieus neemt. Het is een open en ontvankelijke houding, waarin ruimte is voor nadenken, mijmeren en onzekerheden onder ogen durven zien. Voor God misschien wel.Vooral bij verlies heeft die ziel nogal eens de neiging onder je arm te willen springen. Verlies van een dierbare, van gezondheid, van idealen, van focus. Maar ook in het leven van alledag, kunnen onzekerheden optreden.

Loslaten

Het ontslaat je van je automatische, vaak snelle, pas door het leven van alledag. Je gunt jezelf de tijd om alles even los te laten. Je eigen beelden, je meningen, de dogma’s die je jezelf hebt opgelegd of hebt laten opleggen. Ik loop regelmatig met die ziel onder mijn arm of in mijn rugzak rond te banjeren. U ook? U niet? Een vriendin gaat naar muziek luisteren, wanneer haar ziel te kennen geeft even wat meer ruimte te willen. Een vriend pakt zijn oude muziekplaten uit de kast, als hij zijn gedachten wil ordenen. Een vriendin gaat winkelen, een andere gaat in bad. Ieder heeft zo zijn of haar manier om de zaken op een rij te zetten. Ik ga lezen, mediteren of schrijven, wanneer ik merk dat mijn ziel dat samen sparren nodig heeft. Regelmatig ga ik er ook letterlijk mee aan de wandel. Want er is niets heilzamer voor mijn ziel dan er op uit trekken zonder afspraken of verplichtingen. Gewoon gaan en de hele boel even de boel laten.

Natuurlijk ritme

Vorige week had ik nog zo’n ziel-er is wat loos-dag. Het lukte maar niet om van binnen tot rust te komen. Mijn hart sloeg wat sneller dan normaal, mijn ziel wist zich met dat ritme geen raad en mijn gedachten vlogen van links naar rechts. Hup, stevige schoenen aan, jas en sjaal gepakt en de hort op. Lekker naar buiten, de frisse lucht in. Wandelen is heerlijk. Het gaat niet te snel, je kunt je eigen tempo lopen en tijdens dat lopen ontstaat er een natuurlijk ritme, dat voor rust zorgt en de wirwar aan gedachten loslaat. De aandacht richt zich met elke stap op de omgeving. ‘Wat een mooie kleur blauw heeft de lucht vandaag. Het windje is warmer dan gedacht. Hee, wat ligt daar op de grond? Dag mevrouw. Hallo meneer. O God, wat is het hier toch mooi! Wat ben ik dankbaar dat ik zomaar hier kan lopen.’ Mijn zintuigen nemen de omgeving op. Ik hoor en zie meer, ik ruik de kleuren en geniet van wat zich voordoet.

Rust

En de ziel, warm onder de arm, verplaatst zich langzaam weer naar de rust-modus die het meest heilzaam is. Ik en mijn ziel, ik kan er boeken over schrijven. Wat een tochten hebben we samen gemaakt! En we zijn nog lang niet klaar met banjeren. Hoe onlosmakelijk zijn we verbonden, zoals liefde en rouw met elkaar verweven zijn. De ziel trilt door beide. Wie liefheeft, neemt het risico van verlies erbij. Dat risico is verbonden aan elke stap die we zetten. Leven met een aandachtige blik is leven met aandacht voor jezelf in een groter geheel. En daar hoort af en toe die ziel onder de arm nemen ook bij.

close

Tips en inspiratie in je mailbox?

Meld je aan voor onze nieuwsbrief en ontvang elke week inspiratie voor geloof en zingeving in je dagelijks leven.

Gastblogger
MijnKerk.nl
8 reacties op “De ziel onder de arm
  1. Anne

    Ik wandel met de ziel in mijn hart.
    Ik ben mijn eigen ziel.
    Zielsverwant, die ik idd ook rust geef in buiten, maar niét onder mensen, juist zonder…..

    11 december 2014
    • Marianne

      ‘Geef mij nu je angst, ik geef er je hoop voor terug’…

      13 december 2014
  2. Irene Brand

    Laten wij alert blijven op onze ziel, want het is zo kostbaar. Zo mooi, wat we er mee kunnen, als we hem aan het woord laten komen en als het ons in gang brengt. Bedankt voor dit moois.

    12 december 2014
    • Marianne

      Graag gedaan, Irene. Dank voor je bezoek.

      13 december 2014
  3. mar

    ja, wie liefheeft neemt het risico voor verlies erbij en dat kan wel eens wat angst geven

    13 december 2014
    • Marianne

      Liefde is met lef leven. Doorstappen, wat er ook op je toekomt.

      13 december 2014
    • Shirley

      ik zou voor het woord angst het woord verdriet neerzetten. aangezien angst voor mij niet het punt is …
      de volmaakte liefde drijft de angst uit.

      18 april 2017
  4. mli

    Wat bedoelt u met ‘ziel’?

    19 maart 2016

Reacties zijn gesloten.