Balans opmaken en doorgaan…

Ik heb het gevoel dat ik met jullie op reis ben. We zijn ergens gestart, er hebben zich mensen bij ons gevoegd en samen zoeken we ons pad

Een kerk op internet in deze vorm was er nog niet. We hebben geen vast omlijnd geloof waar je ja op moeten zeggen, we hebben geen voorwaarden. Behalve dan dat er respect is voor ieders verhaal en mening. En mijn achterliggende geloof is dat jij, hij, zij, ik, wij allemaal kinderen van God zijn. Geliefd, uniek, van waarde. Ik voel me ook thuis in ‘de Kerk van alle plaatsen en alle tijden’. Ik heb een gereformeerde jeugd gehad in Apeldoorn, ik was een ‘jongen van de Here Jezus’, liefdevol, het leven was belangrijker dan de leer. Daarna heb ik letterlijk en figuurlijk omzwervingen gemaakt, in verschillende kerken, andere religies ontmoet. Ik ben blij dat de Protestantse Kerk veel kleuren in zich verenigt. Ik zie in alle kerken en tradities iets van God en het wonderlijk mooie van mensen. Natuurlijk zit in alle kerken en geloven ook wel iets wat mij niet aanspreekt, dat herken je misschien. Ik richt me op het eerlijke, inspirerende dat ook overal te vinden is. Dat zie ik ook bij jou als bezoeker van mijnkerk.nl. Laat je horen, vertel hoe jouw leven is gelopen. Vraag wat je wil weten. Deel wat jou inspireert. Steek een kaarsje aan.
We zijn blij met de nu al dertigduizend bezoekers op deze site. Dank voor jou interesse en vertrouwen.
Ken je onze Facebookpagina al? Je kan ook lid worden van de besloten Facebookgroep Mijn Kerk community, met nu ruim 90 leden.
We gaan verder op ons pad en ik hoop je letterlijk en figuurlijk te ontmoeten.
We gaan ons pad met God, met een zegen:
De Heer is voor je, om je de juiste weg te wijzen.
De Heer is achter je, om je in de armen te sluiten.
De Heer is onder je om je op te vangen wanneer je dreigt te vallen.
De Heer is in je om je te troosten.
De Heer omgeeft je als een beschermende muur wanneer anderen over je heen vallen.
De Heer is boven je om je te zegenen.
Zo zegene je God, vandaag, morgen, en alle dagen van je leven.
Amen
(dominee Fred Omvlee)

15 comments on “Balans opmaken en doorgaan…
  1. Avatar Truus. schreef:

    Wat goed om te lezen dat de internetkerk zoveel bezoekers ontvangt het voelt voor mij als thuiskomen geen belemmering en alles bespreekbaar maak graag gebruik van de mogelijkheid een kaarsje te branden soms voor mijzelf maar vooral een gebed voor de mensen om mij heen die het nodig hebben,ik ben dankbaar voor deze site en klik regelmatig of er iets op staat wat mij raakt,Fred je verhalen zijn voor mij alsof het voelt dat je tegenover mij zit en we samen koffie drinken en dat je troost geeft zodat ik verder kan,hartelijk dank voor de inspanning om het geloof onder de mensen te brengen.

  2. Avatar Yeki schreef:

    Dank je Fred, ik heb inmiddels al veel steun mogen ontvangen en anderen mogen steunen binnen MijnKerk.

  3. Avatar monique schreef:

    als door een wonder kwam ik op deze site,, door veel gebeurtenissen door veel verdriet en boosheid beleeft te hebben in onze kerk.. had ik naar mijn gevoel gebroken met de kerk, maar kijkend naar onze kleine kinderen die wij als ouders hebben laten dopen,,, kon ik ook niet geheel afscheid nemen,, we hadden immers onze beloften gedaan,, hiermee kwamen wij als ouders in de nacht,, we konden aan de ene kant niet meer naar de kerk maar aan de andere kant werden we er aldoor naar toe getrokken die drempel lag alleen erg hoog en kwam steeds hoger te staan, wij zijn met de tekst van spreuken 3 vers 5 en 6 getrouwd, en die teskt hield ons warm tot god…. en nu is alles eigenlijk weg ik merk aan mezelf dat ik boos wordt als er mensen praten over gods liefde over dat god alle dingen weet en ziet.. ik ga mezelf terug dwingen van de mensen en god af. heb ook een paar dagen niet bij de kerk gekeken terwijl me dat goed te lezen hoe makkelijk hoe fijn mensen het geloof zagen hier,,en nu om een hoekje weer gekeken, en toch moet ik dan eerlijk schrijven het voelt goed het voelt warm weer even te kijken en te lezen hoe het ook kan gaan, maar toch al de vragen alle gemis alle verdriet dat in me zit, kan ik niet kwijt, ik heb geen vertrouwen meer. ook al probeer ik dat wel te hebben,, aan de ene kant het weg willen rennen van god aan de andere kant aan iets vast te zitten dat me weer terug brengt,, de waarom vragen,de vragen van ik merk wel nu we niet meer naar de kerk gaan ik ook niet meer naar een dominee ouderling toe durf te gaan met al die vragen,, dat het wel als een gemis voelt. daarom opnieuw die vraag hoe kan het dat jullie dat u altijd kunnen geloven?? dat jullie altijd bij god terecht kunnen?? dat jullie kunnen zeggen dat GOD er is… terwijl ik hem niet meer ervaar ,,,,zijn jullie nooit opstandig?? voelen jullie nooit die zware lucht drukken, dat je naar boven kijkt en je zelf afvraagt bestaat HIJ wel..

    goede en gezegende zondag,..

    • Avatar Fred Omvlee schreef:

      Beste Monique, mijn geloof is juist een soort niet-denken, maar een kussen waarop ik kan uitrusten, dat me rust en ruimte geeft. Voor iedereen ligt dat waarschijnlijk net anders. Niemand gelooft hetzelfde, of op dezelfde manier. Zelfs al zit je een levenlang naast elkaar in dezelfde kerk, dan nog denkt en voelt iedereen op zijn/haar eigen manier. We hebben allemaal namelijk ook een verschillend karakter, meer zorgelijk of meer zorgeloos. Dat is goed. Blijkbaar is jouw manier van geloof één met twijfel en vragen. Dat is OK! Hopelijk kan je vrede hebben met jouw manier van geloof. Alle goeds, Fred

  4. Avatar Greet schreef:

    Het mooie van Mijn Kerk is dat je het gevoel krijgt dat je niet alleen staat in je zoeken naar de juiste weg. Zelf reageer ik niet zo gauw omdat ik niet zo maar in het openbaar mijn verhaal kan vertellen. Soma steek ik een kaarsje aan maar doe dat dan als anoniem. Maar de mogelijkheid die er is, is erg waardevol. Doorgaan dus Fred!

  5. Avatar Jolanda schreef:

    Aan Monique en aan iedereen die wel eens twijfelt;
    Gisteren werd dit gedicht in onze gemeente voorgedragen:

    Mijn geloof in u ben ik vaak kwijt
    Wat is dan de bedoeling van mijn leven
    Moet ik U alles geven
    mijn leven, mijn tijd

    Mijn God, ik kan niet in U geloven
    U vraagt te veel van mij
    Zie dan eens hoeveel ik lijd
    Uw wil gaat me ver te boven

    Vergeef toch alstublieft mijn boosheid
    Wil mij maken tot een kind van U
    in dit leven, in het hier-en-nu
    Maak mij tot U dienen bereid

    Dit gedicht is geschreven door Paulien Bakker

    • Avatar monique schreef:

      dank je wel jolanda dit zijn idd de woorden die ik voel of juist niet begrijp… lieve groetjes van monique

    • Avatar Monique Bla schreef:

      Mijn geloof in u ben ik vaak kwijt
      Wat is dan de bedoeling van mijn leven
      Moet ik U alles geven
      mijn leven, mijn tijd

      Mijn God, ik kan niet in U geloven
      U vraagt te veel van mij
      Zie dan eens hoeveel ik lijd
      Uw wil gaat me ver te boven

      deze twee gedeelte.. al mijn vragen al mijn ellende al mijn zorgen al mijn .voordat dit alles begon voordat deze ellende er was was ik iemand die overal de humor in zag iemand die van een donker dag een mooie dag wist te maken voor ons zelf maar ook voor de mede mens in nood.. en nog steeds kan ik dit voor mijn medemens maar voor me zelf ben ik het kwijt, voor mezelf heb ik geen woorden en al helemaal geen woorden tot die god.. zoveel vragen zo weinig antwoorden,,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

12 januari 2014
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief