Dodenherdenking…

We staan op de schouders van hen die ons voorgingen...

Daarom is het goed om te weten wat er voor jou gebeurd is.
Ik ben van 1965. Twintig jaar na de Tweede Wereldoorlog geboren.
Inmiddels leven we 69 jaar na de oorlog. Toch spelen de ervaringen en verhalen nog altijd mee.

Ik ging zelf als kind altijd mee naar de Dodenherdenking in het Oranjepark in Apeldoorn. Het maakte steevast diep indruk. Het was meestal zacht mooi weer en er stonden mensen in alle soorten en maten, oud en jong, militair en burger, christen en communist.
In de twee minuten stilte probeerde ik serieus na te denken. Dat lukte soms, niet altijd. Aan wie moest ik denken? We hadden geen directe familie verloren in de oorlog. Ik kende wel de verhalen van onderduikers op de boerderij van opa en oma. Ik keek naar de ernstige gezichten van de andere mensen en soms zag ik een traan.
Ook viel het juist in de stilte op dat er een vogel zong, of dat je in de verte toch een brommer hoorde.
De trompet die de Last Post speelde en het Wilhelmus bezorgden me altijd een brok in de keel.
Nog steeds.

Inmiddels mag ik zelf vaak in functie aan de Dodenherdenking meedoen. Ik herinner me een 4 mei op de compound in Afghanistan, en eentje op zee. De ervaringen stapelen zich op. De oude verhalen over de onderduikers op de boerderij van mijn opa en oma voegen zich met nieuwere verhalen over omgekomen militairen.

Vrede en vrijheid lijken vanzelfsprekend in ons prachtige, rustige, rijke, groene land.
Maar niets is vanzelfsprekend.
Hoe we ook leven, denken, geloven, niet-geloven, hopen, bidden, werken: het is goed om ons verleden te kennen. Niet om te oordelen over goed of fout, maar om te beseffen dat we samen verantwoordelijk zijn voor vrede en vrijheid. Dominee of Marokkaan, PVV-stemmer of PvdA-er, Wajonger of bankier, pensionado of puber: we moeten samenleven.

Daarom ben ik vanavond weer twee minuten stil en zing daarna uit volle borst:
Wilhelmus van Nassouwe
ben ik van duitsen bloed,
den vaderland getrouwe
blijf ik tot in den dood.
Een prinse van Oranje
ben ik vrij onverveerd,
den koning van Hispanje
heb ik altijd geëerd.

Mijn schild ende betrouwen
zijt Gij, o God, mijn Heer!
Op U zo wil ik bouwen,
verlaat mij nimmermeer!
Dat ik toch vroom mag blijven,
uw dienaar te aller stond,
de tirannie verdrijven
die mij mijn hart doorwondt.

dominee Fred Omvlee
fred@mijnkerk.nl

5 comments on “Dodenherdenking…
  1. Avatar m schreef:

    ik weet nog goed vroeger het boekje waarom de tram stilstond van van de hulst, thuis ook altijd dodenherking kijken omdat er van mijn vader een vriendje was omgekomen en geleerd daarover na te denken, ook al kon je je het niet goed voorstellen. Het meest indrukwekkend vind ik altijd waalsdorpervlakte met die grote klok. Ook heb ik veel bezocht over eerste wereldoorlog in Frankrijk en oorlogskerkhoven o.a. Margraten, al die kruisjes en sterren en symbolen, heel indrukwekkend, hebben toch geen kans gehad op een natuurlijke manier te sterven maar moesten hun leven geven voor onze latere generaties in vrijheid te leven..

  2. Avatar Truus schreef:

    Ik ben in de oorlog geboren kom uit een groot gezin als kind begrijp je niet wat je ouders hebben doorstaan een broer van mijn vader is gesneuveld op de Grebbeberg wij hebben dit leven te danken aan hen die voor ons hebben gestreden daarom ben ik vanavond om acht uur 2-minuten stil ik vind 4-mei de hele dag een dag om na te denken het ontroerd mij telkens weer.

  3. Avatar Joke Knoth schreef:

    Beste Fred Omvlee,ik vind dit een bijzonder goed preekje.
    Uiteindelijk willen we verder met elkaar in geloof.Ik lees dit preekje nu voor de 2de keer en weet als geen ander hoe belangrijk het is om met iedereen in deze samenleving om te gaan.En ik woon multi cultureel,ken veel lieve mensen maar ook criminelen.Toch probeer ik met beide om te gaan.Valt soms niet mee hoor….ben toch ook wel eens een beetje angstig.Maar toch als er wat in de buurt is,zijn echt Marokkanen,Syriers,Afghanen etcetera en Nederlanders.Enfin alle nationaliteiten zijn er dan echt wel voor elkaar hoor

  4. Avatar m. schreef:

    en de vogeltjes zongen op de waalsdorpervlakte…
    ik vind de preken mooi om te lezen maar nog mooier als hij ingesproken is, maar dat is misschien aardig wat meer werk ds?
    Dan misschien weer met de Pinksteren?
    Vriendelijke groet en mooie dag morgen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

4 mei 2014
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief