In de tijdmachine met Psalm 23

Stel je eens voor dat je leefde in 1665. Ik mocht het even meemaken...

Ik mocht een bijrol spelen, als dominee in het jaar des Heeren 1665, voor de film over Michiel de Ruyter die nu wordt opgenomen. Op de kade van Veere lagen de wrakstukken, liep het volk en lagen de dode opvarenden na de slag bij Lowestoft. Om mij heen staan de rouwende en vertwijfelde vrouwen, moeders en kinderen.
Is papa, zoonlief of echtgenoot omgekomen?
Uren stonden we op de kade, en steeds weer werd de scene gespeeld en gefilmd vanuit een andere hoek.
Ik kreeg van de regisseur de opdracht om deze regels tekst uit te spreken:
“Al gaat mijn weg
door een donker dal,
ik vrees geen gevaar,
want u bent bij mij,
uw stok en uw staf,
zij geven mij moed.
U nodigt mij aan tafel
voor het oog van de vijand,
u zalft mijn hoofd met olie,
mijn beker vloeit over.”

Deze regels van Psalm 23 zullen in 1665 anders hebben geklonken. Waarschijnlijk zo, volgens de Statenbijbel uit 1637 die de admiraal vast aan boord had:
“Al ginck ick oock in een dal der schaduwe des doots,
ick en soude geen quaet vreesen,
want ghy zijt met my;
uwen stock, ende uwen staf,
die vertroosten my.
Ghy richt de tafel toe voor mijn aengesichte,
tegen over mijne tegenpartijders;
Ghy maeckt mijn hooft vet met olye,
mijn beker is overvloeyende.”

Het uitspreken van deze oude woorden leverde mij ook op de set kippenvel op.
De aanblik was levensecht en de weduwe naast mij kreeg tranen in haar ogen.
Oude echte woorden, bij een nagespeelde situatie. Maar ergens raakte dit een snaar in ons.
De woorden uit de Bijbel leven, omdat ze geschreven zijn voor mensen van vlees en bloed.
De omstandigheden waarin we leven, veranderen, maar onze menselijke aard niet.
Die woorden raakten David zo’n 3000 jaar geleden, ze raakten Jezus, ze raakten de mensen in 1665 en ze raken mij in 2014.
Het zijn woorden om in te wonen, in goede en slechte tijden, ook als erg geen Happy End in zicht is.
Ik wens je een goede week toe, hoe de film van jouw leven ook verloopt.
God zij met je!
dominee Fred Omvlee
fred@mijnkerk.nl

4 comments on “In de tijdmachine met Psalm 23
  1. Avatar Rob schreef:

    #tears Lied voor het leven

  2. Avatar Sabien schreef:

    Wij mensen veranderen, maar Gods liefde voor ons verandert nooit, die blijft oneindig!

  3. Avatar monique schreef:

    ook al voel ik god niet ook al heb ik het idee het alleen te moeten doen. deze woorden zijn geschreven dat HIJ er bij is ook al gaat het de dood in.. aan de ene kant moed en vertrouwen aan de andere kant onrustig en gemis… aan de ene kant verstand aan de andere kant het gevoel.. wens jullie allemaal een goede ontspannen en gezegende week toe..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

6 juli 2014
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief