MENUMENU

De God van Depay is ook welkom in het voetbalstadion!

Is het gepast als een voetballer op het voetbalveld bidt en naar boven wijst? In Trouw stelde columnist Henk Hoijtink: ‘Laten we God erbuiten laten, laten we Hem, de kerk en voetbal vooral blijven scheiden.’ Daarmee reageerde hij op het interview met voetballer Memphis Depay in dezelfde krant. Depay vertelde uitgebreid hoe geloof hem rustig had gemaakt: ‘Ik heb mijn rust gevonden in het geloof. Dat geeft me een andere kijk op het leven. (…) Ik voel me heel relaxed, omdat ik speel voor God.’

Ongemak

Bij de columnist schuurt het tegen het ongemak. En ook ik heb de neiging om te zeggen: ‘Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg.’ Het heeft inderdaad iets exhibitionistisch en daar kunnen we zeker bij voetballers – met hun exorbitante salarissen – niet goed tegen. Dat zit in onze volksaard volgens mij. Maar waarom zouden we kritisch zijn naar mensen die oprecht baat zeggen te hebben bij het geloof? Waarom vinden we dat meteen overdreven?

(On)zekerheid over geloof

Ik denk dat het aan dat ongemak ligt. Ons eigen ongemak. De columnist zegt het zelf: ‘Wat God kan of zou kunnen, weet ook ik, gereformeerd opgevoed, natuurlijk allang niet meer.’ Die onzekerheid wordt getart waarin iemand heel zeker overkomt over zijn geloof, zoals Depay. Maar hij is niet verantwoordelijk voor ons eigen ongemak. Het is zoveel mensen aan woorden gaan ontbreken om iets te zeggen over hun geloof, want wat weten we ervan? En het is vooral een individuele onzekerheid geworden. We praten er nauwelijks meer over. Of zeggen het zogenaamd positief met de columnist dat geloof iets van onszelf geworden is, en ‘niet van de goegemeente’. Wat eenzaam eigenlijk. Moeten we vanuit die eenzaamheid dan een ander de vreugde ontzeggen om het geloof te delen met de wereld?

Geweldig dat God hem rustig maakt

Het ongemak van de columnist zegt meer over hem en een hele generatie met hem dan over Depay. Het is toch fantastisch dat Depay zoveel steun ontleent aan zijn geloof! Nergens in het interview met hem lees ik dat Depay denkt dat God voor hem is, of dat God ‘doelpunten maakt’ zoals de columnist suggereert. Ben je mal. God maakt hem blijkbaar rustig. En dus wijdt hij zijn voetbalspel aan God. Net zoals iedereen dat kan doen met wat je in je leven doet.

Toewijding aan God vanuit je geloof

Het is de consequentie van een geloof in God die de wereld geschapen heeft zoals Depay zegt: ‘De dingen die ik zie, kan ik zelf ook niet beschrijven. Dat is God. Genesis, het eerste hoofdstuk uit de Bijbel – waarin je leest wat God voor ons gedaan heeft en hoe alles is begonnen – vind ik daarom ook zo mooi.’ De consequentie is dat wat je gaat bijdragen aan de wereld ook wijdt aan God. In het teken stelt van je geloof. Gewoon, omdat je dankbaar bent. ‘Ik leef voor God’, dat is wat Depay eigenlijk zegt. Daarmee is God geen tijdelijk hulpmiddel, of een duizendingendoekje, maar een kracht die rust geeft. Geweldig!

Scheiding van kerk en staat ook scheiding van geloof en straat?

De ergerlijke fout die de columnist maakt is dat hij de scheiding van kerk en staat verwart met de combinatie van geloof en straat. Kerk en staat zijn gescheiden. Terecht, na een eeuwenlange strijd om de macht tussen kerk en staat, waarbij de kerk zijn geloofwaardigheid verloor. Maar die scheiding bedoelt niet om ook geloof en straat van elkaar te scheiden. Geloof uit zich in wat je doet in je dagelijks leven. De een vertelt daar uitgebreider over dan een ander, die het meer anoniem laat zien. Maar geloof kun je niet verborgen houden. Dat moet eruit!

Laat je licht schijnen!

Jezus zei: ‘Jullie zijn het licht in deze wereld. Een stad op een berg is voor iedereen zichtbaar. Niemand zet een brandende lamp onder een emmer. Je zet een lamp juist omhoog. Dan schijnt het licht voor alle mensen in huis. Zo moeten ook jullie een licht zijn en schijnen voor alle mensen. Dan zie ze de goede dingen die jullie doen. En dan zullen ze jullie hemelse Vader eren.’ (Matteüs 5: 14-16)

Memphis Depay, laat je licht maar schijnen. Blijf vooral schitteren als voetballer, met beide benen op de grond, en met je hoofd in de hemel. En God zal, ook, met jou zijn!

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Mijn relatie
5 juni 2018

[views]
Kaarsjes:
  •  

    T

    Dat T. weer volwaardigmlid mag zijn v. D.B. Hulp en Licht, Leiding voor T. Bescherming van een groot schild van Licht om T heen. Dat T niet te gronde gaat aan de eigen fouten.
  •  

    Harold

    Ik bid God dat Harold rust en vrede in zijn hoofd mag krijgen
  •  

    Bobbie Athena

    Ik hoop dat jouw leven heel mooi en heel lang en heel gelukkig en heel goed mag zijn
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars