Hoe laten we mensen (niet) alleen tijdens Kerst?

‘Het moeilijkste van alleen zijn tijdens feestdagen, is het thuiskomen.’ Die ervaring deelde ik toen ik alleen was met anderen die in dezelfde situatie zaten. Dat thuiskomen, in een donker huis. En maar weer zelf de kerstboom aandoen, andere lichtjes, ‘het gezellig maken.’ Of gewoon maar meteen naar bed, met de televisie aan. Het klinkt treurig, maar zo kan je het wel ervaren. Als je de drempel overstapt gaat de rem er even op. Nu moet je het weer zelf doen. En dat kan niemand wegnemen die je uitnodigt, erbij haalt, om even niet alleen te zijn. Het heeft mij geleerd om alert te zijn op mensen die alleen komen.

Geen vijfde wiel aan de wagen

Vaak ervaren mensen die alleen zijn, dat het weliswaar lief is dat ze erbij worden gevraagd, maar dat ze het vijfde wiel aan de wagen zijn. Het vergt meer dan een open deur om echt iemand even op te nemen, thuis te laten zijn. Te vaak zie ik oma erbij zitten, ook in restaurants of zelfs in gemeenschapsruimten van verzorgingstehuizen: iedereen praat met elkaar en oma kan het nauwelijks volgen. Ze is erbij, maar neemt geen deel aan het gezelschap.

Alleen, terwijl iedereen samen is

Wat we vaak niet doorhebben, is dat we vaak ‘samen’ ergens zijn, en iemand die alleen is merkt dat. Aan kleine onderonsjes, gezinsdingen, subtiele dingen die je deelt met elkaar. Pijnlijk is dan zo’n moment als de jaarwisseling. Hoe kort ook, dan staat iemand die alleen is vaak echt even alleen. Tip: begin die persoon eens eerst een gelukkig nieuwjaar te wensen.

Is het te voorkomen dat iemand zich alleen voelt in gezelschap? Niet helemaal, want het is zoals het is. Maar ga eens bijvoorbeeld niet op je vaste plaatsen zitten als gezin en zet er dus geen ‘extra stoel’ bij, maar maak een nieuwe tafelschikking waar je met z’n allen bijhoort.

Niet als gezin, maar samen

Het gezin of de familie staat heel vaak in het centrum van de feestdagen. Mensen die alleen zijn voelen dat ze er niet bij horen op dat moment. Eenzelfde gevoel kunnen ze ook op de zondagen hebben. Gezinnen trekken zich op die momenten graag terug. ‘Nu even tijd met m’n gezin.’ We realiseren ons vaak niet wat dat met mensen doet die eenzaam zijn. Die hebben niet genoeg eraan dat ze ‘daarna wel weer aan de beurt komen’. Wat moeten zij dan op dat moment? Juist op die momenten zouden we ze op moeten nemen met de simpele boodschap:  ‘Jij bent niet alleen deze dagen. Wij zijn samen.’

Ga ernaar toe

Is er dan een oplossing voor het alleen thuiskomen? Nooit helemaal, want hoe dan ook eindigt de dag alleen. Maar misschien kunnen we wel eens wat vaker naar iemand toegaan die eenzaam is in plaats van iemand ‘uit de eenzaamheid’ of ‘erbij’ halen. En dan niet simpel ons kerstdiner ‘verplaatsen’ maar het daar tot een feest maken, met elkaar. Laten we ook eens luisteren naar hun wensen. Want dat is misschien wel de belangrijkste vraag: ‘Wat wil jij?’

Als jij eenzaam bent met Kerst, wat wil jij?

2 reacties op “Hoe laten we mensen (niet) alleen tijdens Kerst?
  1. Avatar Lionne rekers schreef:

    Er zijn bij het Leger des heils ook kerstbuffetten of bij instellingen.

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Mijn relaties
22 december 2018
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief