Liefhebben zonder oordeel

Deze maand overleed mijn oudtante en zo doende reden mijn lief en ik 200 km heen en 200 km terug voor de begrafenis. Ik hoor nooit andere mensen over hun oudtantes. Blijkbaar is dat in de meeste families ver van het bed. Bij mij in de familie waren de oudtantes altijd prominent aanwezig. Er waren er heel veel en met drie ervan hadden we regelmatig contact. Ze kwamen ‘werken’ bij mijn moeder. Dat wil zeggen: poetsen, boenen, dweilen en stoffen! Soms gingen we bij hen op bezoek of zelfs logeren. Ik leerde er het Wilhelmus op het orgel spelen, spruitjes oogsten en s avonds opeten, netjes mijn bed opmaken en puzzelen.

‘n Lieven

Maar tante Dick, Dickie voor vrienden, was van een ander slag. Bij tante Dick hoefde je niks. Ze stelde geen eisen. Had geen commentaar op rare tienerkapsels of gescheurde spijkerbroeken. Ze aaide je over je wang en zei in plat Zeeuws Vlaams: ‘je bin ‘n lieven! Je bin mooi!’ en als je soms wat liet vallen over wat je had uitgespookt schudde ze lachend haar hoofd en herhaalde ‘Voe mien bin je ‘n lieven!’. (Voor mij ben je een lieverd.)

Zwaaien

Ze woonde de laatste jaren van haar leven op de tweede verdieping van het verzorgingstehuis bij mijn ouders in de buurt. Als we langs fietsten zwaaiden we. Klein als ze was kwam ze niet boven de geraniums uit. Maar ze zat altijd naar buiten te kijken. En dan verscheen er boven de bloemen een terugzwaaiende arm.

Tijdens de afscheidsdienst in de kerk luisterden we naar mooie liederen, over God, het leven, liefde. En we aten Zeeuwse bolussen met elkaar, als achterblijvende familie en vrienden. In gesprek met mijn ooms, mijn nichtje en mijn zus kwam steeds datzelfde boven: wat een lief en oprecht mens was ze.

Ze ging naar dezelfde kerk als mijn ouders. Als iemand had begrepen wat God bedoelde toen hij zei: ‘Heb je naaste lief.’, dat was zij het. Zonder voorwaarden, zonder oordeel, gewoon liefhebben. Wat een bijzonder mooi mens. Ik zal haar missen als ik langs haar huis fiets. Misschien blijf ik stiekem zwaaien…

 

8 comments on “Liefhebben zonder oordeel
  1. Avatar Conny Hoogendoorn schreef:

    Wat lief! En wat heerlijk om zo’n mooie oudtante gehad te mogen hebben.
    Gecondoleerd met het verlies.

  2. Avatar Mar schreef:

    Ik heb er ook nog eentje.
    Dat we ook maar van die lieve oude vrouwtjes mogen worden..
    Mijn oudtante zei de laatste keer dat ik haar zag in januari, ik ben zo gelukkig..gewoon omdat ik er nog ben. Toen dacht ik ik hoop dat ik ook zo
    positief zou zijn als ik oud zou zijn, en betrekkelijk alleen want er zijn al zoveel familieleden gestorven!
    Gecondoleerd met je oudtante . Ze zal zeker gemist worden.
    Laten we hun voorbeelden volgen zover als we kunnen en ik hoop dat ik mijn oudtante nog eens in levende lijve mag zien en dat ze me dan nog kent. Maar nu is het nog niet veilig met weer meer corona in de buurt.

  3. Avatar Marjan Zandberg schreef:

    Wat weer een mooi, lief verhaal Geesje! Dank je wel dat je zo dicht bij het Leven schrijft. Ik geniet daarvan!
    Gecondoleerd met het verlies van je oud-tante!
    Ik had er meer, ik kende er twee, ze leven niet meer. Afgelopen zondag met de dochter van één van hen afgesproken bij mijn vader, herinneringen ophalen. Het was een mooie dag.
    Liefs, Marjan

  4. Avatar Gerda de Vos schreef:

    ‘Liefhebben zonder oordeel’is wel de mooiste deugd die je kan bezitten. Bedankt voor de woorden die je aan mijn tante wijdde.

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Thema: Mijn relaties
20 juli 2020
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief