Vakantie in je eentje? DOEN!

Voor mijn vakantie schreef ik dat ik in mijn eentje een week naar Engeland zou gaan om een Zomerschool te volgen over Keltische Spiritualiteit. Er is tenminste één aanbeveling die ik je na afloop kan geven en dat is: Ga het doen, als je de kans hebt, om eens met jezelf op stap te gaan. Daar hoef je natuurlijk niet voor naar het buitenland, of iets ingewikkelds voor te regelen. Laat je gedachten maar eens gaan, dan kom je vanzelf op een mogelijkheid die bij je past.

Wat ik in die week zomerschool allemaal heb meegemaakt is teveel om na te vertellen. Er is meer verwonder-ruimte gekomen en daar ben ik erg blij mee. Om je een indruk te geven van wat er in die week door mij heen ging, deel ik hieronder met jullie een blog, die ik tijdens die week schreef.

Vervlechten
Terwijl ik de deur van mijn kamer heb dicht gedaan en achter mijn bureautje zit, hoor ik de geluiden op de overloop: een deur die kraakt, voetstappen en stemmen.

In de stilte, die bij het wegsterven van de geluiden overblijft, realiseer ik mij, dat de dagelijkse geluiden me dichtbij de geleefde werkelijkheid houden. Hoewel ik deze week overladen wordt met verhalen vol van spiritualiteit, is er geen ontvluchten aan wat is, wat aandacht vraagt, wat nodig is…wat een beroep op mij doet.

De werkelijkheid dringt zich voortdurend op en is verweven met al mijn vezels en gedachten. Daarom word ik geraakt door de Keltische kunst, die dan weer eenvoudig, dan weer in de meest ingewikkelde patronen zich laat zien.

Voor mij weerspiegelt het weefsel van lijnen de ingewikkeldheid van het leven, waar andere lijnen zich om heen vlechten, bovenlangs, onderlangs.

Voor mij weerspiegelt het weefsel van lijnen de ingewikkeldheid van het leven, waar andere lijnen zich om heen vlechten, bovenlangs, onderlangs. Zoals mensen met wie je op allerlei manier verbonden kunt zijn: in de gegevenheid van de familieband, in een vluchtige eenmalige ontmoeting en alles wat daartussen zit. In het lijnenspel zie ik ook iets van Gods betrokkenheid op mijn leven. Niet keurig als twee lijnen naast elkaar, maar slingerend om en over mij heen en, geloof ik, ook door mij heen.

Aan heel deze werkelijkheid van God en de mensen en de wereld om mij heen is geen ontsnappen aan. Ik zou het ook niet willen. Geloof is net zo ‘down to earth’ – nuchter – , als hemelhoog. Lichaam, hart en ziel, alles is betrokken bij die ene ingewikkelde en met elkaar vervlochten werkelijkheid.

Wat een rijkdom is het om even de deur achter me dicht te kunnen doen en deze volle realiteit tot me door te laten dringen.

Wat helpt jou om meer verbondenheid te ervaren met God?

Dit is een bijdrage van gastblogger: ds. Janneke Nijboer

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Mijn relaties
28 augustus 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief