Vriendschap: hoe ver gaat dat?

Het begrip ‘vrienden’ is nogal aan inflatie onderhevig. Ik verbaas mij nog weleens over mensen met meer dan 500 Facebook-‘vrienden’. Kennissen; daar kan ik inkomen bij dat aantal, maar echte vrienden? Wat verstaan we daar eigenlijk onder? En hoever moet je gaan om hen bij je te houden?

Christenen hebben nogal eens de neiging om de trouw in hun vriendschappen ver door te voeren. Dat is op zich een heel mooie eigenschap, maar ik heb geleerd dat écht goede vrienden op één hand te tellen zijn. Dat zijn de vrienden die een heel leven met je meegaan, die je niks hoeft uit te leggen en bij wie de stiltes nooit ongemakkelijk worden. Maar er zijn ook vrienden die aansluiten bij een bepaalde periode in je leven: in je schooltijd of tijdens je studie, van een baan of via de sport. Wanneer je trouwt en kinderen krijgt merk je als vanzelf dat deze vrienden meer naar de achtergrond verdwijnen. Dat is geen ramp. Mensen, en dus ook relaties, zijn niet statisch: ze veranderen continu, zoals ook het leven zelf aan verandering onderhevig is.

Maar ook in goede vriendschappen kan het spaak lopen. Vriendschappen moet je onderhouden: je zult er serieus tijd en aandacht voor moeten vrijmaken en dat is in de drukke tijden van werk en gezin niet vanzelfsprekend. Soms heb je iemand een poos niet gezien en wil je graag weer contact opnemen. Mijn advies zou zijn om dat gemis eens te onderzoeken. Ben je daarbij gericht op die ander, op het wel of wee van hem of haar, of stiekem toch vooral op jezelf? En is je poging tot contact misschien ook niet een veredelde vorm van nostalgie? Om te herstellen van wat eens was?

Vriendschappen zijn niet gericht op het verleden, maar op de toekomst. Wat is er mooier dan
oude, hechte vriendschappen weer in ere te herstellen? Het fijne aan deze tijden is dat contact zo gelegd is: een appje of een mailtje, waarin je eerlijk aangeeft dat je die ander af en toe mist en benieuwd bent hoe het met hem of haar gaat. Dat lijkt kwetsbaar, of misschien zelfs zwak. Maar voor die ander getuigt het vaak van grote moed: het zetten van een eerste stap. In een goede vriendschapsrelatie is plaats voor al die gevoelens, maar vooral voor eerlijkheid. Eerlijkheid over de ander, maar ook vooral eerlijk tegenover jezelf. Cijfer jezelf dus niet weg in een vriendschap. Daar heeft ook de ander uiteindelijk niets aan.

Deel dit verhaal:
Sjoerd Muller

Geschreven door:

Thema: Mijn relaties
14 januari 2020
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief