MENUMENU

Eenheid tussen katholieken en protestanten. Maar hoe dan?

Oud-scriba van de Protestantse Kerk Arjan Plaisier roept in het Nederlands Dagblad op tot eenwording tussen katholieken en protestanten.

Nu het christelijk geloof snel uit het Nederlands collectief besef verdwijnt is deze “radicale stap” volgens Plaisier broodnodig. Een goed argument dat hij aanhaalt is dat Luther (de voorman van de reformatie van 500 jaar geleden) vandaag de dag niet meer uit de rooms-katholieke kerk zou stappen: de pijnpunten waar de Duitse kerkhervormer tegenaan liep bestaan simpelweg niet meer.

Persoonlijk ben ik altijd huiverig om samen te gaan met andere groep omdat je eigen groep kleiner wordt. Die vaak onbewuste angst zie ik ook in plaatselijke kerken: men wil eenheid om het hoofd boven water te houden en niet omdat men ten diepste op elkaar betrokken is. Daarnaast: hoe moet die eenheid eruit zien? Wat vinden protestanten nu werkelijk van het (leer)gezag van paus en bisschoppen of de rol van Maria? Wat ervaren katholieken nu écht in de viering van het protestantse avondmaal of in de vaak strikt lokale protestantse kerkgemeenschappen? Vragen die nu in de Nederlandse kerken amper klinken. Zijn het bovendien niet strikt binnenkerkelijke vragen die de gemiddelde Nederlander al decennia lang niet meer interesseert?

Aan de andere kant: de roep tot eenheid onder kerken klinkt al in het Nieuwe Testament. Dat vonden we altijd een geinig ideaal, maar écht praktisch uitwerken wilden we het ook weer niet. Arjan Plaisier pleit in het ND voor de protestantse kerk in Nederland als een soort kloosterorde onder een grote katholieke paraplu, met een eigen structuur en spiritualiteit. Ik vind het goed bedacht. Én een aanzet voor een discussie wat we met de kerk in Nederland nu precies willen.

 

Deel dit verhaal:
Sjoerd Muller

Geschreven door:

Thema: Sjoerd Muller
26 oktober 2018

91 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars