Een dag met een lach (gedicht)

gedicht over paardenkoets

Het was een dag
met een lach
omdat het mag
omdat het kon.

Onder de zon
de wandeling begon
het was alles waard
voelden ons niet bezwaard.

Er was een paard
en een wagen
zonder te vragen
liet ik me dragen.

Lunchgedicht ‘Opnieuw beginnen’

gedicht maan

Wat zou je doen als je niet kon falen?
De oceaan overzwemmen, springen naar de maan,
eindelijk dat diploma halen?
Wat zou je doen, als niets je tegenhoudt?
Je stille liefde vragen, opnieuw beginnen,
een gooi doen naar het goud!

Mijmering ‘Goede oude tijd’

Tijdens een wandeling
staan we opeens stil…

Ooit een boerderij in bedrijf
van boeren en vroeg opstaan
de houten klompen aan
van rammelende melkbussen
en oude landbouw werktuigen…

Onze gedachten brengen ons terug
naar de geur,

Lunchgedicht ‘Herfst’

Gedicht herfst

Het blad verkleurt en valt
en alles om mij heen krijgt
een droevige mist, omvat mij volledig
de herfst overvalt me.

De zomer voorbij
daar is de herfst
met al haar woeste buien.

Lunchgedicht: Voetbal en vluchtelingen

Gedicht over vluchtelingen en voetbal

We vangen bange mensen op en heel Holland klaagt
asielzoekerscentra aangevallen, bedreigd, belaagd.
Ik wil weg uit Nederland dat ik zo niet ken,
maar weet niet of ik elders in de wereld welkom ben.

Oranje speelt in Tsjechië,

Even tot rust komen

May the God of peace
bring peace to this house
May the Son of peace
bring peace to this house
May the Spirit of peace
bring peace to this house
this night and all nights

Irish poem

Weblog van een kruisspin

Spinnenweb kruisspin

Ik heb de draden heel precies
in ’t ragfijn web geweven
en na dit klusje heb ik mij
in het middelpunt begeven.

Ik kijk tevreden om me heen
het wachten gaat beginnen.
Me koesterend in ’t zonnetje
begin ik zacht te spinnen.

Eenzaamheid op de boodschappenband

Een maaltijdsla
en af en toe een quiche
lekker zelf weten wat te eten
mijn ex vond altijd alles vies.

Het schuift aan de caissière voorbij
met de regelmaat van eenzaamheid.
Ze kijkt niet op ze kijkt niet om
“zo is het ook bij mij”.

Witte Wieven (gedicht)

Witte Wieven

Het geheim van het grote mysterie
is in de koeien die nog slapen
terwijl ze zich vermommen
in de legende van “witte wieven”
en zich verborgen houden
achter een versluierd landschap
waar de belofte
als een waas onzichtbaar is
in een prachtig oneindig stille nevel.

Lunchgedicht ‘Single’

Het is niet goed dat een sok alleen zij

Ik vouw de was
een hele mand:
overhemden, herenondergoed
nooit wat kant of een beha,
alles donker, grauw.
Vierkant, mannelijk,
nooit iets met de touch van vrouw.

Lunchgedicht ‘De eeuwige zomer’

De bel en dan naar huis
rennen, met een zware tas,
want het kastje moest leeg
gelukkig, zonder jas.

De meester kreeg een hand,
tot volgend jaar meneer,
die stomme school zie ik
over een week of zes wel weer.

Lunchgedicht ‘Linkshandig’

Onhandig.
Die stomme schaar,
muis en toetsenbord
en mijn gitaar
en altijd blauwe vlekken
op mijn hand na het schrijven.
Maar als ik naast je eet
lekker elleboogje wrijven.

Fotografie: Keneth Cruz

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief