MENUMENU

En dan is het eindelijk weer eens stil…

Eerst dringt het nog nauwelijks tot me door. Maar dan ineens realiseer ik het me: wat is het heerlijk stil om me heen!
Het doet bijna pijn aan mijn oren. Hoewel dat ook zou kunnen komen doordat die een beetje dicht zitten.

Waarom kun jij wel je gedachten stil zetten en ik niet?

Herken je dit: Manlief zit rustig op de bank en ik vraag “waar denk je aan?” “Nou, nergens aan eigenlijk”. “Dat kan niet”, zeg ik fel. “Je denkt toch altijd ergens aan? Misschien niet altijd even diepgaand, maar je denkt altijd érgens aan.” “Nee hoor”,

Kaarsjes:
  •  

    Liesbeth

    Mensen geef elkaar een hand Liefde kent geen kleur of stand Zwart of wit of arm of rijk In ons hart zijn wij gelijk Mensen kijk elkaar eens aan Tracht elkander te verstaan Wilt gij niet wat u geschiedt Doe dat ook een ander niet Eenmaal zal die boodschap door de wereld gaan Probeer een lichtdrager te zijn.
  •  

    De ontheemde mens.

    Zembla. Een nieuw begin? Terwijl ik een kaarsje ontsteek. In gedachten en gebed denk ik aan hen die uit hun huis gezet zijn.Oud en Jong. Leg het neer in uw hand.Heer wees met hen die een moeilijke weg gaan vol onzekerheid in hun bestaan. Heer vraag u om kracht om moed en vertrouwen. U heeft uw Woord aan ons gegeven. Heer ontferm u over hen en allen om hen heen wees hen en ons nabij. Amen.
  •  

    Mijn moeder

    Dat ze Liesbeth Hofman en alle moslims aan de varkens voeren.
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars