“De echte oplossing voor het klimaat zit in veranderen”

Kunnen we blijven reizen, hetzelfde blijven eten en dezelfde kleding blijven dragen? Hoe zwaar belasten we daarmee de aarde? Vanuit mijn geloof vind ik het belangrijk mijn ogen niet te sluiten voor klimaatproblemen. Maar ook niet voor de nadelen van de oplossingen. 

We bedenken van alles: windmolens in de Noordzee en zonnepanelen op weilanden. Veel oplossingen gaan ervan uit dat we gewoon zo door kunnen gaan met ons leven. En dat splijt ons: aan de ene kant zijn er mensen die heel makkelijk in oplossingen denken. Aan de andere kant zijn er mensen die de nadelen zien. Zoals vernielde uitzichten of het tekort aan metalen voor accu’s. Is het één nu echt beter dan het andere?

Niet meer van hetzelfde

We zullen moeten veranderen, allemaal, en dat is nooit leuk. We hebben een aangeboren aversie tegen veranderingen. Ook diegenen die in oplossingen denken. Want écht veranderen is geen ‘oplossing’ maar een ommekeer. Minder, anders, niet meer hetzelfde. Want dat kan niet meer.

Elektrisch rijden

Ben ik nu ineens asociaal, omdat ik elektrisch rijd? Ik weet ook niet altijd of ik nu de beste keuze heb gemaakt. Maar ben ik nu een van de ‘enorme asocialen?’ De uitspraken van oud-minister Plasterk dit weekend waren helder: anderen moeten meebetalen aan het verbruik van mijn elektrische auto. ‘Voor elke Tesla zitten honderden bejaarden met fleecedekens kou te lijden.’ Ronald toch.

Ik kom er niet uit

Op Facebook ging het verder toen ik het bericht deelde. Volop verwijten aan mensen met een elektrische auto: de vervuiling bij de productie van accu’s, de claim dat de auto’s helemaal niet zuinig zijn, tot en met de ontkenning van klimaatverandering. Toch denk ik: het is niet allemaal onterecht wat er tegengeworpen wordt, maar moeten we het debat zo voeren? Iemand zei: ‘Ik kom er niet uit, Otto’.  Ik eigenlijk ook niet.

Ik moet ergens beginnen

Ik probeer mijn eigen stapjes te zetten door een klein accupakket te nemen voor mijn auto, zonnepanelen op het dak, en verder kritisch te volgen hoe de productie gaat. Zo gauw er een alternatief is dat beter is zal ik dat als ik kan ondersteunen. Net zoals ik met mijn telefoon met de Fairphone deed. En nee, ik zal het niet allemaal goed doen. Maar ik moet toch ergens beginnen?

Waar begin jij?

 

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Mijn tijd
25 februari 2020
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief