Eindelijk was het songfestival binnen handbereik!

Eigenlijk zou ik met onze ‘meidengroep’ (24 tot 54 jaar) naar het songfestival gaan. We hadden hotelkamers en parkeerplaatsen geboekt nog voor we kaarten hadden kunnen bemachtigen. En na uren in de virtuele wachtrij was het gelukt! Rotterdam: here we come! Na jaren het spektakel op tv gevolgd te hebben, zouden we dan eindelijk alles van dichtbij kunnen meemaken!

Tja, dat liep dus anders. We zaten thuis (iedereen van de meidengroep in haar eigen huis) aan de buis gekluisterd en hielden via de groepsapp contact met elkaar. In een lege maar songfestivalwaardige studio schitterden Edsilia en Chantal. En was dat Jan Smit? Op een prettige ongedwongen manier presenteerden ze de show die geen Eurovision-songcontest-show meer was.

Gewone mensen

En toch… juist vanavond werd duidelijk dat deze avond werkelijk om muziek draaide. Simpel. Met artiesten die ineens gewone mensen waren en geen onderdeel van een act. En allemaal kwamen ze voor de camera om even iets te zeggen tegen de kijkers. Ze zaten voor de boekenkast, in een lege straat, in de tuin, voor moeders servieskast. Net als jij en ik.

Muziek en beelden

We zagen beelden van allerlei landen, verlichte gebouwen, studio’s. En alles leeg. Geen mensenmassa, geen toeristen, geen juichend publiek. Hoogtepunten en fragmenten uit de ingezonden liedjes werden getoond. Liedjes uit voorbije jaren waren ineens actueel. Zoals ‘Heroes’ (winnend liedje door Zweden uit 2015). Het werd als eerbetoon gezongen vanuit de tuin voor al die mensen in de zorg die wereldwijd zich een slag in de rondte werken.

Netta

Voor mij werd duidelijk hoe dichtbij en ontdaan van alle hysterie en poespas de muziek in miljoenen huiskamers binnenkwam toen Netta uit Israël in beeld kwam. Ze zat in een flanellen roze pyjama op bed met een muziekspeeldoosje op een kussen voor zich. Geen provocerende act, geen extravagante en opzienbarende outfit, geen danseressen, geen decor met belichting en filmbeelden. Maar alleen een speeldoosje. Ze vertelde dat ze puzzelkampioen van de flat was waar ze met haar broers opgesloten zat vanwege de corona-crisis. En daarna zong ze ‘Cuckoo’ dat juist door de eenvoud en het gevoelige onderwerp me raakte.

Het songfestival was dit jaar dankzij de afstand die we moesten houden dichterbij dan ooit…

Hoe heb jij het alternatieve Songfestival beleefd?

Een reactie op “Eindelijk was het songfestival binnen handbereik!
  1. Avatar Corine schreef:

    Shine a light, werd geweldig mooi gezongen en gespeeld. Ook heel toepasselijk. Ik moest nog wel aan je denken, omdat ik wist dat je kaartjes had bemachtigd. En ik weet hoe geweldig je dat zou vinden, om mee te maken. Jammer, maar wie weet…… volgend jaar.! en misschien tegen die tijd ook weer zingen met het koor. Een tip: Shine a light

Deel dit verhaal:
Sandra Gaakeer

Geschreven door:

Thema: Mijn tijd
17 mei 2020
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief