Judit: “Daarom ga ik wel eens naar de kerk op zondag”

De vraag die je wist dat zou komen … “Hoezo ga je naar de kerk morgen?” Aldus mijn date van gisteravond. Zucht. Ik hakkelde wat over inspiratie, een plek om stil te staan, mooie liederen. Beleefde stilte en een glazige blik aan de andere kant van het tafeltje.

Met het gebaal nog in mijn hoofd fietste ik vanochtend naar het kerkgebouw in een onbekende buurt. “It better be good!” zei ik tegen de bakstenen kolos. “Je hebt wel een moeizame date op je geweten.”

Geen dominee vandaag

Nietsvermoedend nam ik plaats in een rij, maar ik voelde al snel dat er iets aan de hand was. Zacht geroezemoes, hoofden die zich omdraaiden naar achter, de organist die zijn welkomstmuziek nog een keer inzette en ambtsdragers met rode konen. Alleen de koster liep stoïcijns met koffiekannen rond. Rots in de branding van elke kerk. Wat bleek: geen dominee vandaag. De deadline van de preek was hem fataal geworden, in combinatie met aanzwellende spit, een lege accu, een gestolen fiets en geen ov in verband met de Sunday Morning Skate dwars door de stad.

Gewoon improviseren

“Niet getreurd”, zei de ouderling van dienst. “We improviseren gewoon wat! We hebben samen een schat aan ervaring als het gaat om naar de kerk gaan.” De grijsaards om me heen gniffelden. Ik zag het al, mevrouw ouderling was een kei in omdenken. “Op mijn werk heb ik voor dit soort situaties altijd een stapel ansichtkaarten mee”, ging ze verder. “Ze zaten nog in mijn tas, dus ik dacht: ik zie mogelijkheden.”

Ik modder maar wat aan en dan is het troostend om op zondag de zegen mee te krijgen. Dan kan je er gewoon weer tegenaan.

Waarom ben ik hier vanochtend?

Deze mevrouw ontpopte zich als een fanatieke activerende-werkvormen-fan! De geplande liturgie ging gewoon door, maar voor de preek had ze een plan. Ze wilde in gesprek over welke kaart het beste paste bij de vraag: ‘Waarom ben ik hier vanochtend?’ “Daarmee krijg ik iedereen aan de praat”, stelde zij monter. En ja hoor: een druk geschuif met kaarten en iedereen raakte in gesprek. Mijn groepje ging ook lekker. Mevrouw-met-mopshond-op-schoot koos een kaart van een herfstbos: “Als ik door het park loop, mijmer ik nog wat door over de preek.” Man-met-gegroefd-gezicht pakte de kaart met de geurende kop koffie: “Zonder dat, en een stevige verkondiging, gaat het niet.” Ik koos een ansicht met modderige wandelschoenen: “Ik modder maar wat aan en dan is het troostend om op zondag de zegen mee te krijgen. Dan kan je er gewoon weer tegenaan.”

Topochtend

Mooie gesprekken werden het. Tot slot nog een potje kwartetten om de preektijd vol te maken. Topochtend. De ansichtkaarten, deze ouderling en de herinnering! Onthouden voor de volgende date.

Judit is een single vrouw van 35+. Ze is voor haar werk net verhuisd van een uit de kluiten gewassen dorp naar een grote stad. Ze is op zoek naar een kerk waar ze zich thuis voelt. De komende tijd deelt ze fragmenten uit haar dagboek op MijnKerk.  De naam Judit is een pseudoniem. Het dagboek is grotendeels gebaseerd op gebeurtenissen uit haar leven. Dit dagboek is eerder verschenen in het magazine Petrus, het kwartaalblad over geloof, hoop en liefde in de Protestantse Kerk. In mei 2019 verscheen de laatste dagboekbijdrage van Judit. Een abonnement op Petrus is gratis. Meld je aan op www.petrusmagazine.nl

 

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Mijn tijd
14 juni 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief