Levensvraag: Ik ben gedoopt. Wat nu?

Ooit hebben je ouders je gedoopt of ben je als volwassene gedoopt. Wat kun je hier nu mee?

Kerken hebben verschillende manieren om te laten zien dat ze dopelingen niet vergeten. Sommige kerken hebben een doopboek. Vaak is dat een oud boek waarin de namen van de dopelingen worden opgeschreven. Dit komt nog uit de tijd dat de kerk ook de burgerlijke stand bijhield. In andere kerken hangt bijvoorbeeld een doopkleed aan de muur met daarop de namen van de gedoopten.

Rituelen

Er zijn ook rituelen om de mensen aan hun doop te herinneren. In rooms-katholieke kerken staat bij de ingang vaak een schaal of kom met wijwater. Wie de kerk binnengaat, kan daar de vingers indopen en een kruisje op het voorhoofd maken. Daarmee herinnert iemand zichzelf aan de doop.

Doopgedachtenis

In de kerkdienst in de paasnacht komen ‘doopgedachtenis’ en ‘doopvernieuwing’ voor. Ooit hebben je ouders je gedoopt of ben je als volwassene gedoopt. Daar sta je bij de doopgedachtenis weer bij stil.

Belijdenis

Als je als kind gedoopt bent, word je uitgenodigd om als je eenmaal volwassen bent die doop ‘voor je rekening’ te nemen. Beaam je de liefde van God die in die doop op je afkwam? In de Protestantse Kerk en in veel andere kleinere kerken heet dat ‘belijdenis doen’. Je belijdt je geloof, je zegt ‘ja’ tegen God, je verklaart daarmee Jezus te willen volgen. Dat doe je in een kerkdienst, met de christelijke gemeenschap als getuige. Jouw ouders geloven niet voor jou, je gaat zélf de weg met God.

Lees ook:

Deze tekst komt uit het boekje Ik doop je. Dit boekje geeft informatie over de doop in het algemeen. De predikant of pastor van je plaatselijke kerk kan vertellen hoe het er in jouw plaatselijke kerk aan toegaat. 

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Mijn tijd
19 juni 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief