“Mijn zoektocht naar God maakt me verdrietig”

Toen mijn zoektocht naar God en geloof begon, nam ik me voor vaker ‘ja’ te zeggen. Ik heb me aangemeld voor activiteiten die me zouden inspireren. Ondertussen komt er van alles op mijn pad. Het vliegt me allemaal eerlijk gezegd aan. Er is zoveel. Hoe weet ik wat goed is? Wat van God is? Wat écht is? Kan ik in dit geval op mijn gevoel af gaan? Hoe betrouwbaar is mijn gevoel eigenlijk?

Begrijp me goed, ik heb ook positieve ervaringen. Een onverwacht gesprek over God en een kaart met een bemoedigend bericht. Of een vriend die me een bijbels dagboek geeft. Mensen delen hun visie in de reacties op mijn blogs. Mijn social media lijkt me vaker christelijke artikelen te laten zien die ik allemaal lees. Wat gaaf dat je van alles tegenkomt als je eenmaal gaat zoeken. Maar deze week voel ik me ontzettend in de put. 

Overal ‘ja’ op zeggen

Een paar weken geleden had ik een zwaar weekend. Privé spelen er een aantal heftige dingen. Ik voelde me echt niet lekker in mijn vel. Gelukkig kon ik een vriendin bellen die binnen een uur op de stoep stond. Samen hebben we ‘Yes-man’ gekeken, vergezeld met een flinke voorraad chocolade. Het gaat over een man die niet tevreden is met zijn leven. Hij probeert het nieuwe energie in te blazen door overal ‘ja’ tegen te zeggen. De hoofdpersoon doet dit honderd procent en komt in verschillende bizarre situaties terecht. Een heerlijke comedy. De film zette me aan het denken.

Mijn kompas

Ik ben opgevoed met de boodschap dat de Bijbel het enige is dat mij daar antwoord op kan geven. Mijn gevoel kan alleen niet alles wat daar in staat verenigen met hoe ik God zie. Mijn gevoel is subjectief. Mijn gevoel zegt misschien wel iets heel anders dan wat God wil. Dat heb ik altijd geleerd van mijn ouders. Als ik op alles ‘ja’ zeg in mijn zoektocht, vertroebelt mijn beeld van God dan juist niet erger? Ik heb alleen maar meer vragen. Ik merk dat het me verdrietig maakt. Iets in mij zegt dat ik het fout doe. Dat is natuurlijk onzin. Ik heb een koers nodig. Het enige wat ik nu kan bedenken is ervoor bidden.

Wat helpt jou om koers te geven aan je zoektocht?

 

3 reacties op ““Mijn zoektocht naar God maakt me verdrietig”
  1. Avatar Mar schreef:

    Ik denk dat je echt bij jezelf moet blijven en de dingen die je doet met je hart doet omdat je het graag wil en niet omdat je denkt dat het moet

  2. Avatar ArjanRenes schreef:

    Als je een wedergeboren christen bent, woont de Heilige Geest in jou. Ga je best doen Hem te verstaan en doe wat Hij zegt. Je Maker weet wat het beste is voor jou.

  3. Avatar Marleen schreef:

    Het gevoel is niet altijd betrouwbaar. Door de Schepper nadrukkelijk via gebed uit te nodigen in je leven, zal de Geest in je komen wonen. Vervolgens zal door het lezen van de bijbel God tot je ‘spreken’ en dat zal je ook merken met je gevoel! De basis is Woord en Geest! Vernieuwd worden in je denken.

Deel dit verhaal:
Daniëlle Stevens

Geschreven door:

Thema: Mijn tijd
14 maart 2020
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief