Nieuwe overheidscampagne wil gesprek over sterven

Het kabinet wil dat we tijdig praten over doodgaan. Want praten over het levenseinde maakt sterven minder eenzaam en minder pijnlijk, zo is de gedachte.  Een nieuwe overheidscampagne moet het gesprek daarover met familie en vrienden op gang brengen. “Zodat u deze periode zo goed mogelijk beleeft en nog kunt doen wat u belangrijk vindt”, aldus de campagne die als motto heeft: ‘Ik heb te horen gekregen dat ik doodga, maar tot die tijd leef ik”.

Ook als dominee merk ik dat veel mensen pas vlak voor hun sterven nadenken over de dood. Vaak is er een onwil om het hierover te hebben, ook bij partners, kinderen en familieleden. Praktische zaken (zoals de muziek bij hun uitvaart en hoe het financieel na hun dood verder moet): dat lukt nog wel.  Maar waar het leven om draait? Wat of wie belangrijk was voor hen? Of wat men verwacht van een leven na de dood? Ik kom het in mijn werk niet vaak tegen.

De christelijke geloofstraditie neemt het sterven al eeuwen serieus. In de middeleeuwen had je binnen de kerk al de zogenaamde ars moriendi: de kunst van het sterven. En ook de Bijbel geeft taal en uitdrukking aan angst, rouw en toch ook hoop als het gaat om lijden en doodgaan. Nu zijn we de laatste decennia in grote mate niet alleen het geloof maar ook het gelovige taalveld rondom sterven uit het zicht verloren. Dat is jammer. Want Bijbelverhalen, psalmen, schilderijen, muziekstukken en rituelen zijn wel degelijk van waarde om de grootheid en onoverkomelijkheid van je eigen sterven te dragen. Het zou kerken sieren als ze op dit punt naar buiten treden met de schatten die ze op dit vlak bezitten.

Moet je dan klakkeloos geloven in Jezus, oordeel, hemel en hel? Niet noodzakelijk, maar het tegendeel is ook niet waar: dat ieder mens zijn of haar eigen unieke stervensverhaal moet vormgeven en (nog moeilijker) dit delen met je naasten. Je leeft het leven niet alleen, maar bent altijd onderdeel van een groter geheel: God, familie, vrienden. Waarom zou dat met het sterven anders moeten zijn? Laat je dragen: door je geloof, je hoop, door mensen die je zijn voorgegaan, door alles dat troost kan bieden.

Je leeft het leven niet alleen, maar bent altijd onderdeel van een groter geheel: God, familie, vrienden.

3 reacties op “Nieuwe overheidscampagne wil gesprek over sterven
  1. Avatar Ineke schreef:

    Mooi Sjoerd!!!!

  2. Avatar Yvette schreef:

    Mooi verwoord. En zo ontzettend belangrijk. Ik heb in mijn werk met regelmaat met sterven te maken en spreek er vaak over. Ook een mijn voorlichtingen.

  3. Avatar Marij-ke schreef:

    Het kabinet wil dat we tijdig praten over doodgaan.“Zodat u deze periode zo goed mogelijk beleeft en nog kunt doen wat u belangrijk vindt”, aldus de campagne die als motto heeft: ‘Ik heb te horen gekregen dat ik doodga, maar tot die tijd leef ik”.
    Gister thuisgekomen van een weekje weg. Wat zo mooi begon eindigde in een noodgedwongen stil pijn lijden. Want pijn dat had ik kon moeilijk hardop laten horen. Toen ik achterover viel klonk er geen vrolijk geluid en eindigde in een voor mijn doen lelijk woord waar ik van schrok. Ja wat is dood gaan anders dan overlijden. Wat is belangrijk mijn plannen vielen letterlijk en figuurlijk in het water.Het was gort droog nu was er een schoteldeksel van de waterleiding voor ons verblijf we vulden hem met water de vogels maakte dankbaar gebruik. Elke dag sterf ik beetje voor beetje. Nam afscheid van de voorbije dag en van de plannen die ik maakte en mijn buitenissigheden. Geniet van de dingen die zomaar onverwacht worden aangereikt. Dat kleine waterbadje bracht heel veel vertier voor mens en dier.

Deel dit verhaal:
Sjoerd Muller

Geschreven door:

Thema: Mijn tijd
21 juni 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief