Opstarten? Ik ben toe aan vakantie!

De kapper stond bij mij voor de deur vorige week. Hij kwam shampoo en haargel brengen die ik had besteld in de webshop. Ik vroeg hem of hij blij was dat hij weer kon beginnen? Ja, natuurlijk! En hoe waren voor hem de afgelopen weken geweest? Het was een intensieve tijd geweest, vertelde hij, om zijn zaak overeind te houden. Hoe is het dan om nu weer te mogen beginnen? Eigenlijk, zegt hij, ben ik best moe. En ook al gaan we er nu vol voor, ik ben wel toe aan vakantie…

Dat trof me. Want ik herken het wel. We hebben veel niet kunnen doen, en tegelijkertijd hebben we veel dingen wel gedaan. Ik bewonder veel leerkrachten, schooldirecties en kinderopvangorganisaties die in de meivakantie van alles geregeld hebben om weer open te kunnen. Zijn zij aan hun rust toegekomen? En ik merk zelf dat ik ook niet heb stilgezeten de afgelopen twee maanden. Rutte wilde dat ik van de straat was? Nou, dat is gelukt!

Intensief

Ik kan me voorstellen dat dat voor jou ook geldt. Het was, en is in veel opzichten nog steeds, een periode waarin alles anders ging. Je kon niet naar je werk, je eventuele kinderen konden niet naar school, en dat was, en is, toch behoorlijk intensief.

Druk van het opstarten

Velen doen alsof we met de langzame versoepeling van de corona-maatregelen steeds meer bevrijd zijn. Ik voel echter ook de druk van het opstarten. Alsof ik niet al full-speed aan de gang was. Ik merk dat ik ook even rust nodig heb om te bedenken: en hoe ga ik dat dan eigenlijk doen, dat opstarten? Want we gaan niet zomaar terug naar het oude. Op allerlei gebieden van ons leven moeten we op een nieuwe manier deze coronatijd door zien te komen. Met of zonder pieken, dat weten we allemaal nog niet. Maar het zal anders gaan.

Doorzetten

Heb ik voor dat nadenken dan niet al voldoende tijd thuis gehad? Nee dus. Het was bij mij net als waarschijnlijk bij jou veel improviseren, wennen, bijschakelen, en vooral doorzetten.

Moe, maar we moeten

Maar, en dat is wat de kapper natuurlijk ook bedoelde, we moeten wel. We kunnen voor onze kinderen niet de zomervakantie vervroegen (alsof ons dat rust zou geven 😉). Maar de kappers moeten ook wel weer aan de gang. En als de terrassen open mogen, ook de cafés en restaurants. Velen hebben keihard gewerkt om alternatieven te ontwikkelen en uit te rollen. Anderen zijn gesloopt van het niets mogen en kunnen doen. En toch moeten we door.

Hoe houden we het vol?

Hoe het moet zal iedereen zelf moeten uitvinden, maar het is goed om niet in dezelfde intensiteit meteen weer door te gaan. Ja, we mogen, en moeten, dingen weer opstarten. Maar we moeten ook tijd nemen die er is, om na te denken, te ontwikkelen, en ook om bij te komen. Met een stukje inspiratie van een podcast of een online-viering, met een dagje fietsen of een rondje hardlopen. Anders houden we het niet vol.

4 reacties op “Opstarten? Ik ben toe aan vakantie!
  1. Avatar Mar schreef:

    Uitkijken naar een Lekkere vakantie in eigen land..goed voor de economie. Geen gestress op vliegvelden enzo

  2. Avatar Marij-ke schreef:

    Mij sprak het gedicht aan omdat ik het lees, op me in laat werken.
    Voor de vakantietijd
    ……….
    Als wij op reis gaan, God,
    is het, of wij een beetje anders worden:
    wij worden mensen met tijd en ruimte voor plezier,
    wij zullen blij zijn met de vrijheid om ons heen;
    genieten van een ander landschap,
    onbekende steden en haast vergeten stilte.
    Soms zullen wij maar klein zijn
    in al die vrije tijd, die verre ruimte,
    en het gescheiden zijn van
    wie en wat vertrouwd is in ons leven.

    Ook als wij blijven en niet gaan,
    is het of wij een beetje anders worden.
    De veiligheid in onze huizen,
    de kleine en vertrouwde dingen die ons lief zijn,
    staan dan zo helder ons voor ogen.
    Maar ook de vrees van nóóit meer weg,
    van achterblijven en alleen gelaten zijn;
    de vraag,of wie op reis ging,
    terug zal keren.

    Doe ons dan tijd ervaren,
    die boven elke tijd van afscheid
    en van terugkeer staat:
    uw tijd, die ons bijeenhoudt, die
    ons en àlle leven draagt.
    En geef ons rust wanneer wij blijven
    en rust wanneer wij gaan,
    omdat wij altijd weer
    terug zullen keren rond uw naam,
    uw tafel en uw brood en wijn.

    Gij, die alle sterren houdt
    in uw hand gevat,
    behoed ons
    in de troost en liefde van uw Geest,
    de vrijheid en de blijdschap van uw aanwezig-zijn,
    de diepe vreugde om uw zegen op ons
    leven.

    uit: Vogel van de laatste troost, Fum van den Ham

    Bedenk hoe ik zelf aankijk tegen onze voortdurende reis door het universum met onze aarde als het ruimtevoertuig met iedereen aan boord. Zelfs wie denkt niet op reis te zijn is dan op reis. We kunnen niet, niet op reis zijn.

    Eigenlijk altijd in beweging/op reis dat is zo bijzonder. Wat is het om jezelf tegen te komen als je leest. Hoe voelt dat? Het lijkt of ik een beetje anders word. Wordt mens met tijd en ruimte voor plezier.

  3. Avatar Tietsje Abee schreef:

    Af en toe twee dagen eruit. B.v.naar de camping in het hoge Noorden. In Moarra Lioessens is een heerlijk landelijke camping. Maar je fietst twee kilometer en je bent op het wad. In Peasens Moddergat. Daar is heerlijke koffie. Lekker lopen over de kwelder. Of naar Lauwersoog fietsen, ben je ook in de tijd van een poep en een zucht. Volgende dag dagje Dokkum doen en ‘s avonds weer naar huis op je gemakje, of nog een dagje eiland. En je hebt het gevoel dat je een maand op vakantie bent geweest.

  4. Avatar Tietsje Abee schreef:

    Af en toe twee dagen eruit. B.v.naar de camping in het hoge Noorden. In Moarra Lioessens is een heerlijk landelijke camping. Maar je fietst twee kilometer en je bent op het wad. In Peasens Moddergat. Daar is heerlijke koffie. Lekker lopen over de kwelder. Of naar Lauwersoog fietsen, ben je ook in de tijd van een poep en een zucht. Volgende dag dagje Dokkum doen en ‘s avonds weer naar huis op je gemakje, of nog een dagje eiland. En je hebt het gevoel dat je een maand op vakantie bent geweest.

    Als ik dit plaatsen wil zegt de computer in al zijn of haar wijsheid dat ik het al een keer geplaatst heb en dat is niet zo.

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Mijn tijd
15 mei 2020
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief