Scherp zien in de mist

Oudejaarsavond vieren we met mijn zus en haar gezin. Dit jaar gaan we naar hen toe. Dat autoritje doen we vaak, een half uurtje rijden. Maar nu liep dat even anders!

Spelletjes mee, hapjes klaar, iedereen startklaar!

Al een aantal jaar zitten we gezamenlijk het oude jaar uit… Een avond waar we ieder jaar naar uitkijken!  We stappen in de auto om te vertrekken. Code geel in verband met mist. Maar het lijkt mee te vallen.

Overvallen door mist

Op nog maar vijfhonderd meter van ons huis komen we in een mistbank terecht met zo’n tien meter zicht. De twijfel slaat toe. Wat gaan we doen? We besluiten nog even door te rijden. Als het op de snelweg goed is gaan we door anders gaan we terug naar huis. Op de snelweg is het zicht prima. We gaan door.

Maar halverwege worden we overvallen door mist. Soms vijftig meter zicht, soms maar twee. We twijfelen: rijden we door of gaan we terug? We zijn over de helft, dus doorrijden lijkt het slimst. Het wordt een helse rit. We rijden langs een kettingbotsing met meer dan dertig auto’s en zien meer dan tien hulpdiensten. De lol is er af. Ik doe een schietgebedje: “God, laat ons veilig aankomen, waak over ons, reis met ons mee”. Na een lange, intensieve reis komen we veilig aan. Het is chaos op de weg. We mogen dankbaar zijn dat we veilig zijn aangekomen. 

Loslaten en er het beste van maken

Na middernacht terug naar huis lukt niet. Inmiddels is het code rood. We hebben een gezellige avond. Maar toch is het anders dan anders. We beseffen dat we veel geluk gehad hebben dat we veilig zijn aangekomen. Veel andere mensen zijn gestrand onderweg en er is zelfs iemand overleden. Het brengt ons terug bij de basis. Bij God. Niet dat wij supergelovigen zijn en dat we daardoor veilig aangekomen zijn. We beseffen dat we afhankelijk zijn van hem en dat we op hem mogen vertrouwen. In deze meestal maakbare wereld vergeet ik dat makkelijk. Maar door de mist zag ik dat opeens scherp!

Een reactie op “Scherp zien in de mist
  1. Avatar Lini Oldewarris-Bazuin schreef:

    Niet alles bij God op het bordje leggen.Wij zijn schepselen, geschapen naar Gods beeld. D.w.z. mensen met een eigen verantwoordelijkheid, eigen keuzes. En als die keuzes niet goed uitvallen, zoals het op weg gaan met mist, omdat je dat zo graag wilt, dan niet snel een schietgebedje tot God als een soort Titatovenaar, die wel zorgt dat je toch veilig overkomt. Nee, God is de kracht, die je ontvangt om staande te blijven in alle ellende, die ons overkomt, door verkeerde keuzes, toeval en de gebroken wereld, waarin wij leven.

Deel dit verhaal:
Janneke Plantinga

Geschreven door:

Thema: Mijn tijd
15 januari 2020
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief