MENUMENU

Als het allemaal anders had kunnen lopen. En wat dan? (Nouri)

Een geëmotioneerde Edwin van de Sar, directeur van voetbalclub Ajax, moest gisteren erkennen dat de medische staf niet adequaat had gereageerd op het instorten van Abdelhak Nouri. Kwam die erkenning te laat? Ongetwijfeld. Maar wat kun je met die wetenschap? Had het verschil gemaakt in hoe Nouri er nu aan toe zou zijn? En hoe ga je daarmee om?

Moeilijk te verkroppen dat het anders loopt

We kennen allemaal situaties waarin het leven anders had kunnen lopen als iemand dit of dat anders had gedaan. En zeker als het om onze gezondheid gaat vinden we dat moeilijk te verkroppen. Als de huisarts nu eerder had doorverwezen… Als de specialist me nu meteen serieus had genomen… En als ze nu meteen aan die diagnose hadden gedacht, want achteraf waren alle symptomen toch duidelijk… Of misschien ook wel kijkend naar jezelf: als ik nu die signalen in mijn lichaam eerder had opgemerkt en naar de huisarts was gegaan…

Aansprakelijkheid

Het gedraai van Ajax gaat natuurlijk over juridische en financiële aansprakelijkheid. Maar hoe je dat ook oplost, feit blijft dat er alleen maar verliezers zijn. Abdelhak Nouri zoals hij was krijgen we er niet mee terug, ook niet zoals hij had kunnen zijn, als…

Het verandert niets

Er is vast van alles verwijtbaar. Ook in andere situaties kun je, terecht of onterecht, verwijten maken. Maar het verandert niets aan de situatie zoals die nu is, als je met die nu ongeneeslijke ziekte zit, of met die vervelende complicatie hebt te kampen. Hoe kun je daarmee omgaan? Het had zo anders kunnen zijn nu…

Machteloos

Die gedachte alleen al  – dat het leven nu anders had kunnen zijn – moet ondragelijk zijn en kan een leven verwoesten. Misschien nog wel het meest als je er zelf iets aan had kunnen doen. Maar hoe machteloos kun je je ook voelen als anderen er verantwoordelijk voor zijn. Hoe je het ook wendt of keert en wie er ook schuldig aan is: het leven is nu zoals het is. Maar is dat alles?

Niet erbij neerleggen, maar wat betekent dat?

Als ik naar Jezus kijk, dan zie ik ook bij hem dat hij zich niet neerlegt bij situaties zoals ze zijn. Mensen zijn anders geworden door wat hen overkomen is of door hun eigen falen, maar dat is niet het einde van het verhaal voor hem. Maar Jezus gaat niet terug, niet naar voordat het gebeurde wat een mens zo getekend heeft. Hij is niet van het vergoeden. Want dan heb je gelijk gekregen, en eventueel een bak centen, en dan?

Hoe verder?

Hij gelooft wel in een nieuw leven. Nu en straks, na dit leven. Nu betekent dat mensen die achterop raken weer terug in het midden van de samenleving zetten. En daarbij niet meer achterom kijken. Er ging en gaat van alles fout dat het leven van mensen tekent. Maar echte verandering zit in de toekomst, niet in het verleden. Concreet betekent dat een verandering van de vraag: ‘Wat moeten we nu?’ naar ‘Hoe gaan we met elkaar verder?’.

Nieuw

Vragen van aansprakelijkheid blijven hameren om het geleden onrecht. Wat zou het mooi zijn als erkenning niet gaat over hoeveel een schadevergoeding zou moeten zijn, maar over de vraag hoe we met elkaar verder gaan. Ondanks alles is het leven te mooi om in het verleden te blijven liggen. Vandaag is de eerste dag van de rest van je leven. Gedragen door Gods belofte: ‘Ik maak alles nieuw’. Niet ‘opnieuw’ maar ‘nieuw’, anders. En we hoeven niet alleen die toekomst in, gelukkig.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars