Ga je mee naar Holleeder? Of hou je liever afstand?

Dagje Holleeder doen? Veel mensen lijken met monster-proces tegen Willem Holleeder, met meer dan zestig zittingsdagen, aan te grijpen om eens te gaan kijken. Hij weet wel een sfeer te creëren, schreef de Volkskrant. Na een eerdere vrijlating groeide hij binnen korte tijd uit tot een ‘knuffel-crimineel die zelfs in College Tour ontvangen werd. En ook nu hij weer terecht staat trekt hij veel aandacht. Waar komt onze fascinatie voor hem vandaan?

Tekst gaat hieronder verder

Ongrijpbaar

Waarom zou je een crimineel van dichtbij willen bekijken? Niet omdat hij wel veilig opgesloten zit nu, want iets aan Holleeder is zo ongrijpbaar dat je ook niet weet of hij werkelijk veroordeeld wordt. Hij kan zo weer vrij zijn. Is het de dreiging daarvan, die ook bekende mensen als Peter R. de Vries en zijn zussen Astrid en Sonja treft, die het spannend maakt?

Valse romantiek

Ik denk dat er valse romantiek in het spel is. De sfeer rondom Holleeder is de sfeer van Baantjer, van ouderwetse criminaliteit in Amsterdam, toen de boeven bij wijze van spreken nog gewoon op elkaar schoten in plaats van op toevallige passanten. Dezelfde stad wordt de laatste jaren steeds meer opgeschrikt door roekeloos uitgevoerde liquidaties waarbij steeds meer mensen omkomen die per ongeluk op de verkeerde plek op de verkeerde tijd zijn. Tijdens de stille tochten voor de slachtoffers laten buurtbewoners blijken hoe bang ze zijn wie de volgende is.

Het is de romantiek van de tweemaal verfilmde Heineken-ontvoering, die iedereen zich nog herinnert. Een on-Hollandse actie voor die dagen, en toch zo Hollands uitgevoerd. Door een paar jongens die snel geld wilden verdienen. In een tijd toen de politie nog op jacht ging naar boeven… Heel het Holleeder-proces ademt een romantische sfeer van een gewone Hollandse Holleeder uit een wereld die nog tamelijk overzichtelijk was.

Eén van ons

Bij die romantiek hoort ook dat Holleeder die jongen uit de Amsterdamse Jordaan blijft. En daarmee voor veel mensen denk ik één van ons. Misschien is het juist ook wel dat contrast met de huidige liquidaties door de ‘mocro-maffia’, die geen gezicht, maar wel een ‘buitenlands’ tintje heeft, dat Holleeder bij wijze van spreken de buurman van een paar huizen verder zou kunnen zijn. Daarom schrikt hij niet af. En mag je best opmerkelijk noemen. Als je de lijst bekijkt van zaken waar hij voor veroordeeld is en waar hij van verdacht wordt, dan zou je hem niet in je straat willen hebben wonen.

Zouden wij Holleeder kunnen zijn?

Als Holleeder als één van ons voelt, zouden wij dan Holleeder kunnen zijn? Anders gezegd, hebben wij het ook in ons? Of zijn we ook daarvoor verblind? Blijkbaar voelen we heel weinig afstand meer tot Holleeder. Hij wordt niet voor niets ‘knuffel-crimineel’ genoemd. Dat is opmerkelijk, want normaal projecteren we het kwaad het liefst buiten ons. Het kwaad is altijd anders dan wij. Het ligt altijd aan een ander, maar ook: beelden van criminelen, schurken, boeven, oorlogsmisdadigers of hoe je ze ook noemen wilt zijn meestal juist afschrikwekkend. En anders dan wij zijn. Dat is een soort overlevingsmechanisme. We willen het kwaad buiten de deur houden.

Het kwade zit ook in ons

Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het kwade ook in ons zit. In iedereen. En als je het wilt zien, is dat het wat de Holleeder-mania laat zien. Een herkenbare jongen is het slechte pad opgegaan, met al het familiedrama van dien, dat ook in de beste families voorkomt. Natuurlijk op een veel ergere schaal, maar toch: herkenbaar. De term ‘knuffel-crimineel’ en alle aandacht, ook voor de boeken van zijn zus, zouden daarom juist moeten vervreemden. Gek dat wij Holleeder zo dichtbij ons houden. Dat geeft te denken…

Het kwade overwinnen

Als je dat ziet, zit er ook iets hoopvols in. Ja, het kwaad is ook herkenbaar. Want het zit in ons. Niet alleen buiten ons. En als we het kwaad willen overwinnen, dan geldt ook hier: ‘een betere wereld begint bij jezelf’. Aan het kwaad buiten jezelf kun je zo weinig doen. Je kunt het alleen de schuld geven. Ook als je zelf iets verkeerds doet helpt het niets om excuses te zoeken in dingen buiten jezelf, waar je niets aan kan doen. Je kan er wel wat aan doen! Het enige dat echt helpt is excuses te maken. Vergeving vragen, sorry zeggen, ook aan God. En het mooie is dat God ook nog bereid is die vergeving te geven. Niet omdat er excuses zijn, maar omdat het goede belangrijker is dan het kwade, ook in jou.

Is er dan ook vergeving voor Holleeder? Dat is aan God. Hier moet het recht zijn eigen loop hebben, en wat mij betreft allemaal achter gesloten deur. Ik heb genoeg gezien, ook van mezelf.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars